3 ( 1.2) = 6 





4 ( 2.2) = 16 





5 ( 2.2 + 2.3) = 50 





6 ( 6.2 + 4.3) = 144 





7 (10.2 + 10.3 + 4.4) = 462 





8 (32.2 + 26.3 + 8.4) — 1392 





9 (68.2 + 65 - 3 + 33 - 4 + 8 - 5 ) = 



4527 



( 228 ) 



gelijk is, kan men zich bij het opschrijven der oplossingen 

 beperken tot de met 1 beginnende. 



Langs den aangegeven weg verkrijgt men de volgende tabel. 



3.. 



4.. 



5.. 



6.. 



7.. 



8.. 



9.. 



Wat in deze tabel achter elk der cijfers tusschen haak- 

 jes staat, is telkens het aantal der met de eenheid begin- 

 nende permutaties, terwijl de groepeering wijst op de afleiding 

 uit de reeks van oplossingen der naastlagere orde. Zoo 

 beteekent de vorm 10.2 + 10.3 + 4.4, dat er van de 

 24 met 1 beginnende oplossingen van het vraagstuk der 

 zes postzegels 10 zijn waaruit men 2, 10 waaruit men 3 

 en 4 waaruit men 4 met 1 beginnende oplossingen van het 

 vraagstuk der zeven postzegels afleidt, enz. Ongelukkiger- 

 wijs is de wet van opvolging niet zoo doorzichtig, dat het 

 bovenstaande zich op het algemeene geval van p postzegels 

 laat uitbreiden. 



Omdat door Laisant een fraaie oplossing gegeven is van 

 een ander probleem voorkomende in het aangehaalde werk 

 van Lucas (nl. het »problème des n menages") heb ik alvo- 

 rens tot het doen van deze mededeeling over te gaan den 

 genoemden franschen afgevaardigde gevraagd, of hij zich ook 

 met het onderwerpelij ke vraagstuk had bezig gehouden. Hij 

 schrijft mij : » Quant aux timbres-poste, j'ai souvent causé 

 de ce problème avec Lemoine et plusieurs de nos amis, 

 notamment encore au congres de Marseille (Septembre, 

 1891); mais il faudrait avant tout formuler 1'énoncé d'une 

 maniere qui ne donne prise a aucune équivoque. En con- 

 sidérant seulement une bandö et en supposant que Ie pre- 

 mier timbre reste immobile, j'ai trouvé les resultats suivants : 

 pour p r= 2, 3, 4, 5, 6, 7, 



X p = 2, 6, 16, 50, 144, 462." 

 De juistheid van deze opmerking omtrent het stellen van 



