( 303 ) 



steed tot de vorming der buigirigsbeelden rondom het cen- 

 trale beeld waarmede men alleen te doen heeft. 



De schrijver vat bij zijne berekeningen het scherm op als 

 een meetkundig vlak dat op sommige plaatsen wel en op andere 

 niet doorschijnend is en beschouwt in de eerste plaats het 

 geval van een gewoon traliescherm met even breede en 

 regelmatig geplaatste spleten. Daarbij wordt nog aangeno- 

 men dat het werkzame deel zoowel van dit scherm als van 

 het objectief begrensd wordt door een diaphragma met eene 

 groote vierkante opening waarvan twee zijden evenwijdig 

 aan de spleten zijn. 



Aan de gewone theorie der diffractieverschijnselen wordt 

 de uitdrukking voor de intensiteit in een willekeurig punt 

 van het focale vlak ontleend. Was de zijde der zooeven 

 genoemde opening oo, dan zou 't beeld — bij enkelvoudig 

 licht — bestaan uit 't centrale maximum en eene reeks van 

 eveneens puntvormige maxima ter weerszijden daarvan op 

 eene rechte lijn gelegen. In werkelijkheid wordt de zaak 

 iets ingewikkelder ; in plaats van elk puntvormig maximum 

 komt een buigingsbeeld, zooals het door de vierkante opening 

 op zich zelf ontstaan zou. Daar echter voor de waarneming 

 elk dezer buigingsbeelden tot een enkel lichtvlekje ineen- 

 smelt wordt door eene integratie de totale hoeveelheid licht 

 in elk vlekje opgemaakt. Die integratie geschiedt met be- 

 hulp van eene reeksontwikkeling die hier voor het eerst 

 wordt medegedeeld, die echter, zooals de Schrijver doet zien, 

 voor het hoofddoel der berekening niet eens noodig is. 



Nadat de uitkomst op de proef is gesteld door aan te 

 toonen dat werkelijk de som van de lichthoeveelheden der 

 verschillende vlekjes gelijk is aan de hoeveelheid licht die 

 door de spleten dringt wordt de sterkte van het middelste 

 beeldje nader beschouwd. 



Dr. Sirks bewijst dat, indien de breuk p voorstelt welk 

 gedeelte van het buigende vlak doorschijnend is, de breuk 

 p 2 aangeeft hoeveelmaal kleiner de lichthoeveelheid van het 

 centrale vlekje is dan zij bij weglating van 't traliescherm, 

 maar bij gebruik van dezelfde vierkante opening zijn zou. 



Deze stelling, die reeds door Lord Rayleigh was gevon- 



