( 304 ) 



den, blijkt thans ook in andere gevallen te gelden. Voor- 

 eerst wanneer men te doen heeft met rechthoekige openingen, 

 overeenkomende met de mazen van het in werkelijkheid ge- 

 bruikte gaas, en ten tweede wanneer bij 't gebruik daarvan 

 de groote vierkante opening door eene ronde opening, b.v. 

 die van het objectief zelf, wordt vervangen. Experimenteel 

 en theoretisch wordt aangetoond dat in dit laatste geval 

 elk puntvormig maximum waarmede men te doen zou heb- 

 ben als 't gaas voor een objectief van zeer groote middellijn 

 geplaatst was, vervangen wordt door een buigingsbeeld, zoo- 

 als het door de opening van het objectief op zich zelf ont- 

 staat, een beeld dus met cirkelvormige ringen, dat evenwel 

 weer als een enkel lichtvlekje wordt waargenomen. 



Verder wordt uiteengezet, waarom de ver zwakkingsco effi- 

 ciënt niet, zooals sommigen gemeend hebben, door chroma- 

 tische of spherische aberratie kan gewijzigd worden, of door 

 de omstandigheid dat de peripherische en centrale deelen 

 van het objectief hefc licht in ongelijke mate absorbeeren. 

 Wat het eerste punt betreft valt op te merken dat de waarde 

 p 2 van den verzwakkingscoefficient onafhankelijk is van de 

 golflengte en dus ook voor samengesteld licht geldt. 



Ten slotte worden de uitkomsten medegedeeld van eenige 

 metingen die de schrijver aan een stuk van het aan de 

 sterrenwachten verstrekte gaas heeft verricht. De afstand 

 der kettingdraden, van midden tot midden, was 0.4360 mM. 

 De dikte dezer draden werd bepaald naar eene vernuftige 

 methode, op de diffractie door het gaas zelf berustende ; er 

 werd voor gevonden 0.1624 mM. De inslagdraden waren 

 volgens metingen van den schrijver zelf en den Heer 

 Kapteyn 0.0168 mM. dunner, terwijl de afstand dezer draden, 

 van midden tot midden, 0.3380 mM. bedroeg. Uit deze 

 gegevens wordt voor den theoretischen verzwakkingscoefficient 



gevonden — — -, hetgeen wil zeggen dat het getal dat de 



7.84 



grootteklasse eener ster voorstelt, door 't gebruik van het 

 gaas met 2.24 toeneemt. Wij vermelden hierbij dat, naar 

 de bedoeling van het internationale comité, dit getal 2 had 

 moeten zijn, en dat, te oordeelen naar photometrische be- 



