( 342 ) 



Uit 's sprekers overlangsche en dwarse doorsneden blijkt 

 nu, dat er van zulk eene ruimte, waardoor een bundel draden 

 loopt, geen sprake is. 



In een stadium, waarin de dochterkernlissen reeds onder- 

 ling versmolten zijn, vindt men in de spoel 1 of meer kleine 

 vacuolen ; wanneer de uitzetting der spoel eenmaal begonnen 

 is, steeds meerdere. Van deze krijgt één langzamerhand 

 de overhand en verdringt de andere of versmelt er misschien 

 soms mede. Ten slotte is er das tusschen beide dochter- 

 kernen ééne enkele, groote vacuole : de verbindingsblaas, die 

 later door den nieuwen celwand wordt afgesnoerd. Dit 

 verschijnsel blijkt dus eenvoudiger te zijn dan men tot nu 

 toe gewoon was het zich voor te stellen. 



Omtrent de herkomst dezer vacuolen in de kernspoel is 

 spreker tot nu toe niets bekend geworden. De mogelijkheid, 

 dat zij van elders zijn aangevoerd, is geenszins uitgesloten. 



Ten slotte wijst spreker op een aantal teekeningcn, die 

 op de verschillende stadiën der kerndeeling, ook die welke 

 hier niet besproken zijn, betrekking hebben. 



— De Heer van Bemmelen deelt het volgende mede over 

 het hydratische ijzeroxyde: 



Uit mijne vroegere onderzoekingen omtrent het water- 

 houdende ijzeroxyde, was het mij gebleken dat dit, langs 

 den natten weg verkregen, steeds amorph was, en dat al 

 de forruulen, daarvoor door verschillende chemici gegeven, 

 waardeloos waren. Want, het scheidt zich colloïdaal of in 

 eenigen anderen amorphen toestand af, en dan is het water- 

 gehalte vaa druk, van temperatuur, en van den zoogenaam- 

 den moleculairen evenwichtstoestand afhankelijk. Deze 

 laatste is zeer veranderlijk, en wijzigt zich op gewone tempe- 

 ratuur zeer langzaam, bij drooging en verhitting sneller, 

 doch steeds is het gevolg daarvan dat geene vaste samen- 

 stelling, op eene bepaalde scheikundige verbinding wijzende, 

 verkregen wordt. Daarmede overeenkomstig dissocieert zich 

 de verbinding zoodanig, dat men moet aannemen, dat het 

 water sterker is gebonden naarmate minder aanwezig is. 

 liet ijzeroxyde in al die toestanden vormt dus met water 



