(345 ) 



het water (10,1 pCt. voor Fe 2 3 H 2 O) reeds in de kris- 

 tallen aanwezig is, als zij bij zeer hooge temperatuur ga- 

 vormd worden, ofschoon daarmede in strijd is dat het 

 aangewende waterhoudende oxyd bij die temperatuur alle 

 water verliest. Hij behandelde de smeltmassa met watervrije 

 glycerine en absoluten alcohol, om het alkalicarbonaat en 

 alkalichloruur te verwijderen, en vond dan toch nog in het 

 product 5 a 9 pCt. H 2 0. Dit bewijs is waardeloos, zoolang 

 hij niet heeft aangetoond, dat glycerine en alcohol op Fe 2 

 3 K 2 O geen werking uitoefenen, waarbij eene kaliumver- 

 binding en water gevormd worden. Geschiedt zulks, dan kan 

 het vrijkomende ijzeroxyde, dat zich zoo gretig met eenig 

 water verbindt, dit opnemen. 



Het kristallijne ijzeroxydhydraat bestaat evenwel, en kan 

 ook kunstmatig gemaakt worden. Vooreerst levert ons de 

 natuur het kristallijne Göthit van de samenstelling Fe 2 3 H 2 0. 

 Nu vond ik dat dit werkelijk aan de vereischten van eene 

 bepaalde chemische verbinding voldoet. Het van Lostwithiel 

 uit Cornwales afkomstige Göthiet verdroeg eene temperatuur 

 van 250°. Eerst bij 280° begon het eenig water te ver- 

 liezen ; en bij 300° verloor het bijna al zijn water, wel 

 langzaam, doch in een regelmatigen gang van ontleding. 

 Ten tweede is het door Brunck en Graebe in 1880 ont- 

 dekt in een ouden gegoten ijzeren ketel, waarin aanhoudend 

 bijtende soda gesmolten was geweest. Zij vonden voor de 

 samenstelling Fe 2 3 H 2 (het Fe 2 3 voor een klein gedeelte 

 door Mn 2 3 vervangen). Ik heb eene hoeveelheid der 

 kristallen van den Heer Brunck ontvangen. Zij zijn 

 doors2hijnende hexagonale plaatjes. Eene nauwkeurige analyse 

 leerde mij echter dat zij niet vrij zijn van alkali, en daar- 

 van te veel bevatten (bijna 1 / 10 mol.) en dit te sterk vast- 

 houden om aan te nemen, dat zulks aanhangend of inge- 

 sloten is. Men moet dus aannemen dat het chemisch 

 gebonden is. Ik acht dat een klein deel Fe 2 3 K 2 O met 

 Fe 2 3 H 2 isomorph samengekristalliseerd is. Daaruit meen 

 ik ook de waarneming te mogen verklaren, dat de blaadjes 

 eenigszins hygroskopisch zijn (dat is: bij 15° in droge 

 ruimte het water verliezen, hetgeen zij boven 1 mol. H 2 



