( 352 ) 



af dan zonder voorafgaande behandeling met zuur; het ge- 

 halte van het serum aan vaste stof klimt, door de uittreding 

 vooral van eiwit uit de lichaampjes ; deze nemen hunnerzijds 

 chloriden en phosphaten uit het serum op. 



Alkaliën gedragen zich, blijkens de proeven, in het tweede 

 hoofdstuk medegedeeld, in tegenovergestelden zin : de concen- 

 tratie der Na Cl- oplossing, waarbij haemoglobine begint uit te 

 treden, is lager dan in den regel : het serum wordt armer aan 

 vaste stof; de lichaampjes nemen eiwit uit het serum op 

 en staan daarna Cl en P af. 



In het derde hoofdstuk wordt het bewijs geleverd, dat 

 door neutralisatie de beschreven werking van zuur en alkali 

 weder opgeheven wordt, en de processen dus omkeerbaar zijn. 



Schrijver toont dan in het vierde hoofdstuk nader aan, 

 dat de wisseling tusschen de vaste bestanddeelen van lichaam- 

 pjes en serum onder den invloed van alkali of zuur plaats 

 grijpt in isotonische verhouding. Uitvoerig en grondig 

 worden de bezwaren uiteengezet, aan de voor dit bewijs 

 noodige bepalingen verbonden, en tevens de vrij samenge- 

 stelde weg aangewezen, langs welken het mogelijk was 

 deze bezwaren te overwinnen. 



De bloedlichaampjes blijven, in weerwil van de aanzien- 

 lijke wijzigingen der permeabiliteit, ook na de behandeling 

 met uiterst verdund zuur of alkali, de wetten der isoto- 

 niche coëfficiënten volgen. Dit wordt in het vijfde hoofd- 

 stuk proefondervindelijk bewezen, terwijl in het zesde einde- 

 lijk nog proeven worden beschreven, die bewijzen dat alkali 

 een beschermenden invloed heeft op het uittreden van roode 

 kleurstof, onder de werking van galzure zouten, gal en chloor- 

 ammonium. 



Mochten de resultaten, door den Heer H. verkregen, ook 

 voor het circuleerende » levende" bloed gelden — hetgeen 

 op grond der vroegere onderzoekingen van den schrijver 

 hoogst waarschijnlijk is — dan zal men terecht met hem 

 den hier aangetoonden invloed van zuren en alkaliën als 

 een belangrijken factor der stofwisseling hebben te beschouwen. 



Terwijl wij gaarne tot opneming dezer nieuwe bijdrage van 

 den Heer Hamburgee in de werken der Akademie advisee- 



