( 357 ) 



Evenals bij de studie over den invloed van C0 2 op het 

 bloed, wenschte ik ook hier na te gaan, of door de inwer- 

 king van zwavelzuur een uitwisseling tusschen de bestand- 

 deelen van de bloedlichaampjes en het serum plaats greep. 



Hiertoe werden 50 cM 3 van de sereuze vloeistof A, B, 

 C, D en E (zie tabel I) in een schaaltje ingedampt en 

 werd het residu bij 110° gedroogd. 



Het residu van A woog 4.126 Gram 



» » » B » 4.484 » 



» » » C » 4.277 » 



» » » D » 4.156 » 



» » » E » 4.130 » 



Hieruit volgt, dat door inwerking van verdund zwavelzuur op 



bloed, de bloedlichaampjes vaste stoffen aan het serum afgeven. 



Door 0.1088% H 2 S0 4 (zie 2e kolom van tabel I) bij bloed te 



4.484—4.126 

 voegen, doet men het serum X 100 = 8.67°/ 



in vaste bestanddeelen toenemen. Natuurlijk moeten deze 

 grootendeels eiwitstoffen zijn. Zelfs toevoeging van 0.01 36°/ 

 H 2 S0 4 heeft nog invloed op de samenstelling van het serum 

 en de bloedlichaampjes ; immers door dat weinigje zuur is 



4.130—4.126 



het serum X 100 =. 0.1°/ in vaste bestand- 



deelen toegenomen ten koste van de bloedlichaampjes. 



Behalve het totaal der vaste bestanddeelen werd ook nog 

 het Chloor-gehalte der vijf genoemde vloeistoffen bepaald. 



Hiertoe werd 25 cM 3 serum verdund met 200 cM 3 water, 

 het mengsel in een kokend waterbad verwarmd en werden 

 bij dat heete mengsel 4 droppels verdund azijnzuur gevoegd : 

 vervolgens werd op den open vlam gekookt, dan afgekoeld 

 en gefiltreerd. Het filtraat was steeds volkomen helder. 

 Voor de chloorbepaling werden 100 cM 3 er van vermengd 

 met 10 cM 3 geconcentreerd HN0 3 en 20 cM 3 1 / 10 normaal 

 Ag N 3 . Ma filtratie van het Ag Cl, bepaalde ik de over- 

 maat van Ag N 3 , met sterk HN0 3 , K C N S en een paar 

 droppels ferrinitraat. Uit deze bepalingen bleek, dat 



