( 360 ) 



gehalte van het serum aan vaste bestanddeelen is afgenomen 

 ten voordeele van de bloedlichaampjes. Ook hier weer het 

 tegengestelde van hetgeen we vonden na inwerking van zuur. 

 Het laatste geldt ook voor de chloor- en phosphorzuur 

 bepalingen. 

 Voor het chloor van 25 cM> serum A werden verbruikt 23.4 cM 3 «/ion. A#N0 3 



B" 



ii 



ii 



25.2 „ 



C" 



n 



ii 



24.8 „ 



D" 



It 



n 



24.1 , 



u H ii f * h E" // n 23.8 // u „ 



Na inwerking van alkali op bloed is dus het chloorge- 

 halte van het serum toegenomen ten koste van de bloed- 

 lichaampjes. 



Door inwerking van 0.0622°/ alkali stijgt het chloor- 



, , 25.2-23.4 

 gehalte — — — x 100 = 7.7%, welke stijging afneemt 



Li . 4 



met de vermindering van het toegevoegde alkali. 



Cijfers voor de phosphorzuurbepalingen vindt men op p. 380 

 en 381. 



Uit de beschreven experimenten volgt : 



1 dat toevoeging van zuren en alkaliën bij bloed, een 

 wisseling tusschen de bestanddeelen van serum en bloed- 

 lichaampjes ten gevolge heeft. 



2 dat zuren en alkaliën een tegengestelde werking uitoefenen. 



a. zuur wijzigt de bloedlichaapjes zoodanig, dat ze 

 in een sterkere Na Cl-oplossing kleurstof afstaan 

 dan vóór de inwerking ; 



Alkali wijzigt de bloedlichaampjes zoodanig, 

 dat ze in een zwakkkere Na Cl-oplossing hun 

 kleurstof behouden dan vóór de inwerking. 



ft. Zuur doet de hoeveelheid vaste bestanddeelen 

 van het serum stijgen ten koste van de bloed- 

 lichaampjes. Onder die vaste bestanddeelen be- 

 kleedt het eiwit de voornaamste plaats ; 



Alkali doet de hoeveelheid vaste bestanddeelen 

 van het serum dalen ten voordeele van de 

 bloedlichaampjes. Ook hier is het voornamelijk 

 eiwit, dat genoemde daling veroorzaakt. 



