( 366 ) 



van de alkalische vloeistof te verzadigen. Het is echter 

 bezwaarlijk te zeggen, wanneer de verzadiging is ingetreden. 

 Men gebruikt hiertoe indicatoren ; maar het is geenzins on- 

 verschillig, welken indicator Mnen aanwendt. M. a. w. de 

 eene indicator zal een oplossing reeds als neutraal verklaren, 

 welke door een anderen indicator uog als alkalisch wordt 

 aangewezen. Zoo reageert bijv. het Na 3 HP0 4 tegenover 

 phenolphtaleïne neutraal, maar tegenover lakmoïd sterk al- 

 kalisch. Ja zelfs, zou men er toe kunnen komen om met 

 Maly het Na 3 HP0 4 zuur te noemen, omdat er nog een H 

 in voorhanden is, die door een metaal kan vervangen wor- 

 den. Volgens deze redeneering zou Na 3 P0 4 neutraal zijn. 

 Echter heeft deze wijze van opvatting tegen zich, dat ze de 

 onderscheiding van zuren en bases in sterke en zwakke niet 

 toelaat. En dit is stellig een bezwaar. We weten toch, 

 dat bijv. het H 3 S0 4 een zuur is van veel krachtiger zure 

 eigenschappen dan het H 3 C0 3 , al binden ze beiden Na 3 in 

 Na 3 S0 4 en Na 3 C0 3 . Gaat het nu wel aan, het Na 3 C0 3 een 

 neutraal zout te noemen? 



Het was een gelukkig denkbeeld van J. Thomsen het 

 begrip »aviditeit" in te voeren, dat de verhouding uitdrukt 

 van de aantrekking, welke verschillende zuren op een basis 

 uitoefenen en welke verhouding gevonden wordt door een 

 zuur op een zout te laten inwerken en na te gaan, hoe de 

 basis over de beide zuren verdeeld wordt. Nam hij de 

 affiniteit van zoutzuur tot Na, als eenheid aan, dan moest 

 de affiniteit van andere zuren tot Na voorgesteld worden 

 door een breuk, die hij »affiniteitscoëfficient" noemde. Later 

 vond Ostwald dat de affiniteitscoëfficienten van twee zuren 

 dezelfde waren, onafhankelijk van het metaal, ten opzichte 

 waarvan men ze bepaalde. 



Jammer, dat de coëfficiënten nog slechts voor één-basische 

 zuren en voor enkele weinige twee-basische bekend zijn. 

 Anders hadden we met behulp van deze coëfficiënten de al- 

 kaliciteit van het serum kunnen uitdrukken. Waarschijnlijk 

 zal de bepaling dier coëfficiënten voor koolzuur en pbosphor- 

 zuur, welke men coëfficiënten meer bepaaldelijk voor het serum 

 noodig heeft, niet lang op zich laten wachten, nu Ostwald 



