( 367 ) 



heeft aangetoond, dat de affiniteitscoëfficienten ook bij andere 

 verschijnselen (reactie-snelheid, enz.) voor den dag treden en 

 dus fundamenteele waarden vertegenwoordigen. Aan genoemde 

 bepalingen zijn echter voor twee-basische en nog meer voor 

 drie-basische geen geringe bezwaren verbonden. De moeite 

 zal echter wel beloond worden, omdat men dan in staat 

 gesteld zal zijn, de alkaliciteit in juiste cijfers uit te drukken. 



Maar al bezitten we deze cijfers nog niet, toch kunnen 

 vergelijkende bepalingen der zoogenaamde alkaliciteit voor 

 de physiologie van groot nut zijn, wanneer men slechts voor 

 oogen houdt, wat men onder alkaliciteit wenscht te verstaan 

 en men dus weet, wat men eigenlijk bepaalt. 



Bij al mijn proeven over de bepaling der alkaliciteit werd 

 eerst het eiwit uit het serum verwijderd. Hiertoe stonden 

 verschillende zouten ten dienste. De meesten eischen echter 

 verwarming, hetgeen volgens de ervaring van verschillende 

 onderzoekers aanleiding geeft tot vermeerdering van het al- 

 kaligehalte. Van de zouten, die in verzadigde oplossing, 

 de eiwitstoffen reeds bij gewone temperatuur neerslaan, 

 komen in aanmerking ammoniumsulfaat en kaliumacetaat. 

 Beiden echter werken in de groote quantiteit, waarin ze 

 moeten worden aangewend, hoogst nadeelig op de gevoe- 

 ligheid van de indicatoren. 



Bij aanwezigheid van ammoniumsultaat is de indicator 

 phenolphtaleïne zelfs geheel onbruikbaar. 



Ik kwam op het denkbeeld, de eiwitstoffen van het serum 

 neer te slaan met het dubbele volumen alcohol van 95 pCt. 

 Over deze methode was ik aanvankelijk zeer tevreden. Het 

 filtraat was volkomen helder en de indicatoren werden hoe- 

 genaamd niet in hunne gevoeligheid benadeeld. 



Ik titreerde het filtraat met twee indicatoren, een deel 

 met lakmoïd, een deel met phenolphtaleïne. 



De titratie met lakmoïd, een blauwe vloeistof, bereid vol- 

 gens het voorschrift van Teaub en Hock*), geschiedde op 

 de volgende wijze. 



*) £er. der Deutscheu Chem. Gesellsch. B. XVII S. 2615 



