( 372 ) 



voor de proef onder 1 ... 7,69 cM 4 H 3 S0 4 1 | 2o normaal 

 » » » » 2 . . . 0,13 



» » » » 3 . . . 4.68 



waaruit bleek dat het verschil van 1 en 3, bedroeg 

 7,69 — 4,68 =i 3,01 terwijl bij de proef onder 4 werd ge- 

 vonden 2,92 cM 3 . 



De cijfers van de tweede proef stemmen dus goed overeen 

 met die der eerste. 



Hoe scherp de titratie met lakmoïd en phenolphta- 

 leïne in het door alcohol van eiwit bevrijde serum ook 

 moge zijn, tot mijn spijt hebben contróleproeven mij moeten 

 leeren, dat wanneer men eerst het alkaligehalte van serum 

 bepaalt en vervolgens bij een nieuw hoeveelheid van het- 

 zelfde serum een bekende quantiteit alkali voegt, en einde- 

 lijk het alkaligehalte van de aldus verkregen vloeistof be- 

 paalt, het toegevoegde alkali niet geheel wordt terugge- 

 vonden. 



Wel zijn de resultaten constant, waar men experimen- 

 teert met gelijke hoeveelheden en wel blijkt het, dat wan- 

 neer men bij serum slechts een geringe hoeveelheid alkali 

 voegt, de titratie met lakmoïd een verhooging van alkali- 

 citeit doet kennen, maar het totaal der toegevoegde hoe- 

 veelheid alkali wordt niet teruggevonden. Voor vergelij- 

 kende bepalingen van het alkaligehalte kan men echter de 

 praecipitatie met alcohol met nut gebruiken, indien men 

 maar de relatieve hoeveelheden alcohol gelijk neemt. 



Uit de proeven op p. 380 kan dit blijken. 



Geldt nu het bedoelde dificit alleen het toegevoegde alkali 

 of ook het phosphorzuur. Het laatste is uit mijn proeven 

 gebleken, niet het geval te zijn. 



Intusschen stel ik mij voor, de alkali bepaling van het 

 serum, elders uitvoeriger te behandelen. 



Voor dit onderzoek komt mij het gezegde voor, vol- 

 doende te zijn. 



(3. Bepaling van het water aantrekkend vermogen van 

 alkalische vloeistoffen. 



Zooals boven op p. 364 werd opgemerkt, was het niet te 



