( 374 ) 



Kunnen de groote verschillen in wateraantrekkend ver- 

 mogen van serum a, b en c worden verklaard door het 

 wateraantrekkend vermogen van het in b en c toegevoegde 

 KOH? 



Gaan we eens na, hoeveel het bedraagt. 



1 Liter Vlo normaal KOH bevat 5.6 gr, KOH, dus 20 cM 3 



20 

 bevatten — — x 5.6 = 0.112 gr. KOH. Deze bevinden 



zich in (100 -f* 20) cM 3 serum b. Dit serum bevat dus 



100 

 0.112 X — — 0.0933 pCt. KOH. Deze vertegenwoordigen 



101 1 



een wateraantrekkend vermogen van eene 0.0933 X X - = 



b 56 3 



0.0501 percents KN0 3 -oplossing. (56 is het moleculair- 

 gewicht van KOH, 101 dat van KN0 3 ). Hieruit volgt, 

 dat aan het wateraantrekkend vermogen van serum b het 

 KOH een aandeel heeft van 0.05 In serum c moet dit 

 slechts 0.024 bedragen. Deze beide getallen kunnen echter 

 de verschillen 1.67 — 1.34 === 0.33 en 1.62 — 1.34 = 0.28 

 niet verklaren. 



Reeds in den aanvang van caput d (zie p. 364) sprak ik 

 het vermoeden uit, dat de bepaling van het wateraantrek- 

 kend vermogen zooals deze zooeven werd uitgevoerd, bij 

 alkalische vloeistoffen tot foutieve resultaten moest leiden. 

 De oorzaak ligt in de omstandigheid, dat de bloedlichaampjes 

 in de mengsels van serum b en in die van serum c andere zijn 

 dan in die van serum a ; in serum b en c toch staan ze 

 onder den invloed van een hooger alkaligehalte dan in 

 serum a. En de proeven onder b (zie p. 359) hebben duidelijk 

 aangetoond, dat het uittreden van kleurstof uit bloedlichaam- 

 pjes in hooge mate afhankelijk is van het alkaligehalte 

 der vloeistof, waarin ze vertoeven of vertoefden. 



Dat hierin nu werkelijk de oorzaak ligt voor de bewuste 

 verschillen, zal ik op twee wijze aantoonen. 



1. Eerst werd de Na Cl-oplossing bereid, die isotonisch 

 was met het oorspronkelijke serum. Van deze 0.948 per- 

 cents oplossing werden 100 cM 3 vermengd met 20 cM 3 



