( 375 ) 



water, om een vloeistof te krijgen, isotonisch met serum a. 

 En om de vloeistoffen te bereiden, overeenkomende met 

 serum b en c, vermengde ik de 0,948 percents NaCl-solutie 

 resp. met 20 cM 3 KOH-opl. 1 / 10 normaal en x / 20 uormaal. 



Daarna werden van de drie vloeistoffen 9 maal 5 cM 3 

 afgemeten en verdund met 1, 1.25, 1.5, 1.75, 2, 2.25, 

 2.5, 275, 3, en 3.25 cM 3 water. De resultaten waren 

 volkomen gelijk aan die, welke ik bij het serum a, b en c 

 had verkregen. 



Voor de eerste Na Cl-solutie had kleurstof-uittreden plaats 

 in het mengsel van 5 cM 3 der solutie -f- 1.25 cM 3 water. 



Voor de tweede Na Cl-solutie (waarin KOH), had kleur- 

 stof-uittreden plaats in het mengsel van 5 cM 3 der solutie 

 -f- 2.75 cM 3 water. 



Voor de derde Na Cl-solutie (waarin ook KOH) had 

 kleurstof-uittreden plaats in het mengsel van 5 cM 3 dei* 

 solutie -f- 2.5 cM 3 water. 



2. De tweede methode, welke ook toegepast kan worden 

 voor de bepaling van het wateraantrekkend vermogen van 

 vloeistoffen, waarin zich alkali bevindt, bestaat daarin, dat 

 men het in b en c toegevoegde alkali nauwkeurig verzadigt 

 met een aequivalente hoeveelheid zuur en dan het water- 

 aantrekkend vermogen van de mengsels bepaalt. 



Ik voegde dus bij 20 cM 3 serum 6, 10 cM 3 l / l0 normaal 

 HC1 en bij 50 cM 3 serum c, 10 cM 3 l / 20 normaal HC1 en 

 bepaalde daarna, met hoeveel water ik 5 cM 3 van beide 

 mengsels moest verdunnen om uittreden van kleurstof uit 

 de oorspronkelijke bloedlichaampjes te veroorzaken. 



Het bleek, dat 5 cM 3 serum b, met 0,75 cM 3 water ver- 

 mengd, uittreden van kleurstof veroorzaakt; dat daarentegen 

 5 cM 3 serum b -f- 0.5 cM 3 water daartoe niet in staat 

 was. De resp. mengsels voor serum c waren : 5 cM 3 serum 



+ 0.5 cM 3 water en 5 cM 3 serum c + 0.25 cM 3 water. 



Hieruit liet zich voor het wateraantrekkend vermogen 

 van serum b berekenen 



5 + 0.G25 0.65 + 0.64 101 



5 X 2 X 58.5 ~ L25 ' 



