( 376 ) 



en voor dat van serum c 



5 + 0.375 0.65 -f- 0.64 101 



— _L x X = 1-195 



6-2 58.5 



Van de waarden 1.25 en 1.195 komen echter zekere hoe- 

 veelheden op rekening van het door KOH en HC1 gevormde 

 zout. Voor KOH was dit bedrag naar de bovenstaande 

 berekening in serum 6, 0.05 en in serum c 0.025. Voor 

 het met HC1 gevormde zout wordt het bedrag, in verband 

 met de wet der partieele isotonische caefficienten van de 

 Vries 3 X 0.05 == 0.15 en 3 -f 0,025 == 0,075. 



De zooeven gevonden cijfers voor het wateraantrekkend 

 vermogen moeten dus worden 1.25 — 0.15 = 1.1 en 

 1.195 — 0.0.75 = 1.12. 1.1 en 1.12 is dus het water- 

 aantrekkend vermogen van serum b en c, na aftrek van 

 het aandeel, dat het KOH en HC1 er op hadden. Maar 

 nu is nog geen rekening gehouden met de omstandigheid 

 dat de 50 cM 3 met 10 cM 3 vloeistof verdund waren; zoo- 

 dat eigenlijk het water aantrekkend vermogen van 



50 X 10 



serum b wordt — X 1.1 == 1,32, 



50 



50 X 10 



en van serum c, — X 1.12 = 1.34, 



50 



getallen die volkomen overeenstemmen met hetgeen voor 

 serum a werd gevonden (1.34). 



Thans kunnen we de vraag, onder d gesteld, oplossen, 

 de vraag nl. of na inwerking van zuur of alkali op het 

 bloed, tusschen de bestanddeelen van bloedlichaampjes en 

 serum een wisseling plaats heeft in isotonische verhouding. 



Ter beantwoording dezer vraag werden driemaal 180 cM 3 

 bloed afgemeten en aan zich zelve overgelaten. Na ver- 

 wijdering van het grootste gedeelte van het bovenstaande 

 heldere serum, werd het laatste vermengd resp. met 20 cM 3 



