( 397 ) 



keukenzout bewaard, een fibrinachtige stof vormt. Deze ver- 

 schijnselen kunnen echter gemakkelijk op andere wijze ver- 

 klaard worden. Peptonplasma stolt niet omdat de daarin 

 aanwezige albumose, zoolang de reactie van de vloeistof 

 alkalisch en het gehalte aan zout niet te klein is, de nu- 

 cleoalbumine verhindert kalk op te nemen en die aan de 

 fibrinogene stof over te dragen. Wanneer nu de nucleoal- 

 bumine — ten minste grootendeels — uit het plasma ver- 

 wijderd is, is de vorming van fibrineferment in voldoende 

 hoeveelheid om stolling te veroorzaken bij gebrek aan ma- 

 teriaal onmogelijk geworden. De verandering van het be- 

 zinksel, nadat het van het plasma gescheiden is, in een op 

 fibrine gelijkende massa, wordt verklaard door verontreiniging 

 met fibrinogeen, welke stof bij afkoeling van plasma tot 

 op 0° C. ook, al is het voor een klein deel, licht wordt 

 neergeslagen. Wordt nu het mengsel van nucleoalbumine en 

 fibrinogeen in water of een slappe zoutoplossing gebracht, 

 dan is er allicht kalk genoeg in de vloeistof voorhanden 

 om, nu de albumuse zoo goed als geheel verwijderd is, de 

 vorming van fibrine mogelijk te maken. 



Wanneer de nucleoalbumine uit zuur gemaakt oxalaatplas- 

 ma — waaruit dus alle kalkzouten neergeslagen zijn — 

 bereid is, kan zij door oplossen in NaCl 0.6 pöt. en weer 

 neerslaan door afkoeling, volkomen van fibrinogeen bevrijd 

 worden, evengoed als door herhaald oplossen in ammonia en 

 neerslaan met azijnzuur. Intusschen is het noodig deze 

 bewerking snel achtereen te doen plaats hebben. Wordt de 

 nucleoalbumine langeren tijd bewaard, dan verliest zij het 

 vermogen om met kalk fibrineferment te vormen, het spoe- 

 digst wanneer zij zich in een alkalische reageerende oplos- 

 sing bevindt Bij verwarming met slappe kaliloog levert zij 

 albumose, terwijl de nucleïne geheel vernield wordt, zoodat 

 in de oplossing phosphorzuur is aan te toonen. 



Spr. heeft zich nu de vraag gesteld of zulk een splitsing 

 van de mucleoalbumine, met vrij worden van albumose, 

 niet wellicht ook plaats zou vinden wanneer de nucleoal- 

 bumine bij een levend dier in het bloed gebracht wordt. 

 Inderdaad schijnt dit het geval te zijn. Wanneer versch 



