( 440 ) 



De olivyn mist een duidelijken kristal vorm, is veelal 

 door een smallen viridietrand van den plagioklaas geschei- 

 den en min of meer geserpentiniseerd. De insluitsels bestaan 

 deels uit glas, deels uit erts. Beiden kunnen een eigenaar- 

 digen langgerekten en vertakten vorm aannemen, zoodat 

 zij een duidelijk netwerk vormen. Het erts is nu en dan 

 rechtlijnig begrensd en blijkt alsdan magnetiet, al of niet 

 titaanhoudend, te wezen. Meestal ontbreken echter recht- 

 lijnige grenzen, zijn er brokjes pyriet ingesloten, en is het 

 geheel door een rand van roodbruinen biotiet omgeven. Het 

 is eigenaardig, dat het erts steeds door bio- 

 tiet van den olivyn wordt gescheiden terwijl 

 zich tusschen het erts en den augiet nimmer 

 biotiet bevindt. 



Apatiet is in vrij groote hoeveelheid aanwezig. 



Het lijdt geen twijfel, dat de beschreven zwerveling tot 



° 

 den type Asbydiabaas moet worden gerekend. Evenmin als 



bij de vondst bij Helpman *) is het echter voorshands mo- 

 gelijk nauwkeurig den oorsprong in Scandinavië te bepalen. 

 Vindplaats : Steenbakkerij van Roohaan aan de zuidzijde 

 van den straatweg van Markelo naar Goor. 



Leiden. 11 Mei 1892. 



*) Bijdrage tot de kennis der verspreiding onzer kristallijne zwervelin- 

 gen, bladz. 44 en bladz. 83—85. Leiden E. J. Brill 1891. 



