29- 
Ser. 3. DI. 1 p. 169, geen melding gemaakt van dit kenmerk, 
evenmin als in Suringar’s Zakflora. En met opzet is dit 
kenmerk verzwegen, want ik weet dat Suringar steedsna 
nauwkeurig onderzoek gewoon was zoo kort mogelijk de ver- 
kregen resultaten mede te deelen. 
De plant, die uit de geheele streek rond de Middellandsche 
zee stamt, is behalve in Noordelijk Europa ook ingevoerd in 
China, Indië, Amerika en de Kaap de Goede Hoop. 
Astragalus Onobrychis L. 
Aangedrukt grijsharig; stengels kruidachtig, opstijgend; 
steunblaadjes aangegroeid, hun vrije deelen kort lancetvormig, 
blaadjes S—16-jukkig, langwerpig of lancetvormig; bloem- 
hoofdjes eivormig langwerpig, voorzien van bloemstelen die 
de bladen in lengte overtreffen; tanden van den met witte en 
zwarte haren bekleeden kelk lijn-elsvormig, 2—3 maal korter 
dan de buis; vlag lijnvormig, afgeknot teruggeslagen, 2 maal 
langer dan de vleugels en 2% maal langer dan de kelk; 
peulen opgericht aangedrukt viltig, eivormig-langwerpig, drie- 
hoekig, aangespitst op de rugvlakte breed gevoord en twee- - 
maal langer dan de kelk. _ 
Zij komt voor in Zuid-Frankrijk, Zwitserland en Zuid- 
Duitschland, de Donaustreek, Dalmatie, Zuid-Rusland, Siberië. 
Ook werd zij hier en daar in Noord-Duitschland ingevoerd. 
Saponaria Vaccaria L. (Gypsophila Vaccaria FI. 
Graec., Vaccaria parviflora Moench.). Van de eigenlijke 
soort, waaraan de volgende korte diagnose toekomt : »Ungue 
breviter exserto, laminà roseä obovata erosulà calyce demidio 
breviori," onderscheidt zich de variëteit £. grandiflora 
Fisch in D.C. Prodr. I. p. 365 op de volgende wijze: 
Ungues longum exserti, lamina distinctius retusa calycem 
demidium aequans velsuperans. Vaccaria grandiflora 
Jaceb. et Sp. Illust. Or. III. tab. 231. 
Zij gaat evenwel in den typischen vorm over. Zij werd 
