36 
Die twijfel schijnt mij toe, thans niet weggenomen maar ver- 
zwakt te zijn. Het blijkt nu altans, dat de bedoelde soort 
geene bergachtige standplaats behoeft, 't geen uit de Lim- 
burgsche groeiplaats en uit de opgave van Le Jeune en 
Courtois (Comp. IL. p. 55) van haar voorkomen in Luik 
en Henegouwen zou kunnen opgemaakt worden en dat zij op 
gelijke groeiplaatsen als Calluna vulgaris en Erica 
Tetralix gedijt. Hopen wij, dat eene of meer groeiplaatsen 
op de Veluwe door onze medeleden ontdekt, en daardoor 
de Gorter’s opgave van allen twijfel ontdaan worde.” 
Na ruim 40 jaren is dan deze hoop vervuld. Of op de 
Oirschotsche heide, van waar de plant van Staring afkom- 
stig was, deze nog gevonden wordt, blijft voor een nader 
onderzoek overgelaten; merkwaardig is echter dat deze plant 
zich niet meer in het Herbarium der Nederlandsche Botani- 
sche Vereeniging bevindt. | 
Anchusa aggregata Lehm. werd door mij met eeni- 
gen twijfel aldus gedetermineerd; de Heer Kok Anker- 
smit had haar met eenige aarzeling tot Lycopsis orien- 
talis L. gebracht. Boissier vereenigt de geslachten 
Anchusa en Lycopsis en scheidt A. orientalis 
van A. aggregata, beide 1-jarige planten met 5-deeligen 
kelk, omdat de eerste evenals Anchusaarvensis een 
gekromde bloemkroonbuis heeft, terwijl hetzelfde deel bij 
A. aggregata recht is. De overige kenmerken van A. 
aggregata worden aldus beschreven: 
eenjarig, zeer ruw, door talrijke op een witten 'knobbelvoet 
zittende stekelharen; takken opgericht en neergebogen gaf- 
felsgewijze vertakt; bladen lijn-langwerpig en lijnvormig, de 
onderste in den bladsteel versmald, de bovenste smal, zittend, 
takken aan de toppen zeer dicht met tuil- of hoofdjesachtige 
bloeiwijzen bezet; bloemen bijna zittend, slippen der kelk, 
die korter is dan de lijnvormige schutbladen, zich na den 
bloei vergroot en met grijze borstelharen voorzien is, ten laatste 
