37 
driehoekig-lancetvormig, de bloemkroon die slechts even bni- 
ten de kelk uitsteekt heeft een korte buis en een smallen 
zoom; kroonschubben uitstekend, langwerpig, borstelvormig; 
nootjes horizontaal, in de breedte gerekt, kort gesnaveld, rim- 
pelig, aan den voet meteen vliezigen, opgeblazen gladden ring. 
Het verspreidingsgebied dezer plant omvat Sicilië en Noord- 
Oost Afrika. 
Digitalis lutea L. 
Bloemen loodrecht afstaande, vereenigd in een lange aar- 
“vormige eindelingsche en eenzijdige tros; bloemstelen korter 
dan de kelk, aan den top niet verdikt, glad evenals de 
bloemas. Kelk glad met lijn-lancetvormige, scherpe, schuins 
opstaande slippen, die omzoomd worden door ver afstaande 
klierige haren. Bloemkroon hoogstens 2c.M. lang, van buiten 
glad, geel-wit, fluweelig en ongevlekt van binnen, buis-klok- 
vormig, versmald naar den voet, vervolgens buikig en weder 
dichtgesnoerd bij de keel, bovenlip tweedeelig, met scherpe 
lobben; de zijdelingsche zeer scherp; de onderste langer, 
ovaal, stomp. Kapsel eivormig-kegelvormig, klierig behaard. 
Bladen van onder bleek, van boven groen en glimmend, niet 
gerimpeld, fijn gezaagd, glad op het oppervlak, gewimperd, 
met weinig vooruitspringende zijnerven, de onderste stomp, 
in een bladsteel versmald, de bovenste afgerond aan den voet, 
zittend, aangespitst. Stengel rond, opgericht, glad enkelvoudig, 
zeldzamer vertakt. 
De plant komt voor in boschrijke bergen, langs steenige 
oevers van bijna geheel Frankrijk. Zij ontbreekt of komt 
hoogst zelden langs de kusten voor. Ook in West- en Zuid- 
Duitschland inheemsch, terwijl zij zelden in tuinen gekweekt 
wordt. Ook langs de Maas bij Luik werd zij waargenomen. 
In de beschrijvingen komen enkele punten voor, die bij de 
plant niet juist blijken te zijn. Bij al de planten in ’s Rijks 
Herbarium zijn noch de kelk, noch de bloemstelen glad, doch 
bij allen min.of meer klierig behaard. Als onderscheidings- 
