39 
vele malen langer dan de kelk en de lijnvormige steunblaad- 
jes; kelk klierig behaard, verdeeld in elliptische stompe slip- 
pen; bloemkroon paars of rood, glad, helmdraden met paarse 
wol, kapsel eivormig, een weinig aangespitst, iets langer dan 
de kelk. 
Plant uit Duitschland, de Donaustreken, Italië, Dalmatië, 
Zuid-Rusland, Siberië. a 
Mimulus luteus L. . 
Over deze soort werd reeds in dit Archief (3. 1. p. 174) 
het een en ander opgemerkt, dat ik hier niet behoef te her- 
halen. Ook bij deze soort is het twijfelachtig, of zij tot de 
zuivere indigenen behoort, ofschoon het niet te miskennen 
valt dat waar zij zich eenmaal genesteld heeft, zij zich op 
haar plaats gevoelt en zij zich telken jare uitbreidt. 
Mentha piperita L. 
Overblijvend met wortelstok; stengel glad, meestal opgericht, 
vertakt 3—9 d.M. hoog. Bladen lancetvormig, gesteeld, donker 
groen, spits, afgerond of versmald aan den voet, scherp ge- 
zaagd, onbehaard aan beide zijden, of behaard aan den onder- 
kant op de nerven, de grootste 4—8 c.M. lang, 2% —4 c.M. 
breed, bloemkransen tot eindelingsche dichte of onderbroken 
aren vereenigd, die dik en stomp, bij vruchtrijpte 2% —8 c.M. 
lang worden, de middelste alsdan meestal overtroffen in lengte 
door de zijdelingsche; steunblaadjes lancetvormig, aangespitst, 
niet langer dan de blóemen, de lagere somtijds bladachtig 
ontwikkeld; kelk buis-klokvormig, glad, met elsvormige tanden, 
deze meestal gewimperd; de helft langer dan de buis; kroon 
glad; stijl vaak 3-spletig. 
Europeesche plant, die ook in Noord-Amerika is ingevoerd. 
Als geneeskrachtige plant, wordt zij somtijds aangeplant en 
om die reden zal men haar voorkomen te Noordwijk kunnen 
verklaren, waar tallooze officineele planten uit de kweekerij 
van Dr. Everwijn nu en dan ontsnapt zijn. 
