40 
Zij werd echter reeds in 1835 bij Leiden gevonden door 
Dr. van der Sande Lacoste en als »aufuga” in den 
Prodromus vermeld. 
Het geslacht Dracocephalum onderscheidt zich door 
de volgende kenmerken: kelk buisvormig, 15-nervig, recht of 
zelden gekromd, 5-tandig, de naar achteren gekeerde tand 
veel breeder dan de andere of de 3 achterste tot een lip 
vergroeid. Kroonbuis aan den voet smal, ingesloten of dikwijls 
uitstekend buiten den kelk, zonder haarring, naar boven toe 
in den keel verwijd; zoom 2-lippig, achterlip opgericht, een 
weinig uitgehold, uitgerand, van binnen naakt, de voorste 
afstaand 3-deelig, middellob ’t grootst, 2-spletig. Meeldraden 4, 
tweemachtig, de achterste de voorste in grootte overtreffend, 
onder de achterlip opstijgend ; helmhokjes. 2-hokkig met uit- 
eenwijkende hokjes. Schijf naar voren tot een min of meer 
duidelijke klier uitstekend. Stijl kort tweespletig, lobben els- 
vormig, bijna gelijk. Nootjes eivormig, glad. Overblijvende 
kruiden, aan den voet soms houtachtig, opgericht of neer- 
liggend, bladen gaaf, getand of eenigszins handvormig inge- 
sneden, de bloeibladeren gelijk of de bovenste of ook wel 
allen tot bracteeën gereduceerd. Schijnkransen veelbloemig, 
okselstandig of tot een eindelingsche aar bijeen gedrongen. 
Schutblaadjes dikwijls bladachtig, naaldvormig-getand. Bloem- 
kroon blauw of paars, zelden wit. 
Dit geslacht is verwant aan Nepeta. 
Dracocephalum parviflorum Nutt.. 
Een- of tweejarig, een weinig behaard of glad, stengel vrij 
krachtig, gewoonlijk vertakt, 15 — 60 c.M. hoog. Bladen lancet- 
vormig, eivormig of langwerpig, slank gesteeld, gezaagd, of de 
lagere ingesneden, puntig of stomp aan den top, afgerond of 
versmald aan den voet, dun, 2% —7% c.M. lang, bloemkluwens 
dicht, veelbloemig, tot dichte eindelingsche aren opgehoopt en 
soms ook in de oksels der bovenste bladen; schutblaadjes 
eivormig tot langwerpig, kamvormig getand met scherp ge- 
