41 
punte tanden, korter dan of even grootals de kelk ; bloemstelen 
1"—2" lang, bovenste tand van den kelk ei-langwerpig, 
langer dan de smallere onderste en de zijdelingsche, alle aan- 
gespitst; kroon lichtblauw, nauwelijks langer dan de kelk. 
Op droge zandigen of rotsigen bodem, van Noordelijk Nieuw 
York en Ontario tot Minnesota en Alaska, Zuidwaarts in de 
Rocky mountains tot Arizona en Nieuw Mexico. Bloeit Mei— 
Augustus; alzoo een zuiver Amerikaansche soort. Het schijnt 
mij toe dat ook Lepidium apetalum, op dezelfde 
plaats te Moerdijk gevonden, zijn weg over Amerika gevon- 
den heeft. 
Chenopodium ambrosioides L. 
Eenjarig, glad of lichtelijk klierig-behaard, groen, niet meelig, 
sterk riekend; stengel sterk vertakt, opgericht of opstijgend, be- 
bladerd, 60 — 90 c.M. hoog, hoekig en gevoord. Bladen langwerpig 
of langwerpig-lancetvormig, stomp of een weinig toegespitst 
aan den top, aan den voet tot een korten bladsteel versmald ; 
bochtig-getand, gegolfd of de bovenste gaafrandig; 2.5--9 c.M. 
lang; de bovenste talrijk en veel smaller; bloemen in kleine, 
dichte okselstandige aren, meestal korter dan de steunende 
bladen; kelk gewoonlijk driedeelig, de vrucht volkomen inslui- 
tend; vruchtwand gemakkelijk loslatend van het zaad; dit 
horizontaal of vertikaal, glanzend; kiem in een onvolkomen ring. 
Plant van Noord en Tropisch Amerika, in Zuid-Europa, 
Noord- en Zuid-Afrika, Oost-Indië en Nieuw-Holland ingevoerd. 
„Zij werd reeds opgegeven voor de omstreken van Maastricht 
door van Hoven, ofschoon zij later onder de twijfelachtige 
indigenen werd opgenomen. Volgens de meening van Dr. 
van den Bosch kwam zij aldaar verwilderd voor, daar zij 
vroeger voor geneeskundig gebruik uit Mexico in tuinen werd 
aangekweekt. 
De planten van den Heer Kok Ankersmit lieten ech- 
ter nog steeds bij de determinatie eenigen twijfel over, ofschoon 
de inzender uitstekend materiaal toezond. 
- 
