24 
hout. De onderste bladen zijn dikwijls 3-bladig. Bloeitijd 
April — Mei. 
Lunaria biennis Mónch. is een te algemeen ge- 
kweekte plant, dan dat hier een nauwkeurige omschrijving 
zou noodig zijn.  Wegens de zilverachtige vruchttusschen- 
schotten wordt zij bijna in iederen tuin aangetroffen. Zij ont- 
vlucht dan ook nu en dan, zoodat reeds in het stamherbarium 
planten aanwezig waren uit Buitenpost in Friesland, door 
van Hall in 1866 verzameld, van Breda door van A ke n, uit 
Doornwerth door Kobus in 1882 ingezonden, de laatste maal 
door den Heer C. A. Backer bij Almkerk gevonden. Als 
gewone vluchteling werd zij echter tot nog toe niet speciaal 
vermeld. 
Alyssum maritimum Lk. 
Stengels I—3 decimeter hoog, van onder een weinig houtig, 
zeer sterk vertakt met opstijgende takken of deze in een kring 
uitgespreid. Bladen lijnvormig of lijnvormig-langwerpig, zilver- 
glanzend, ten slotte min of meer groen. Bloemen welriekend ; 
kelkbladen afstaand, afvallend; bloembladen wit of eenigszins 
paars, tweemaal langer dan de kelkbladen, met uitstaande 
schijf, deze cirkelrond, plotseling tot den nagel versmald; 
meeldraden ongelijk in lengte; helmknoppen ovaal. Vruchttros 
zeer verlengd, gevuld, van onder bebladerd, met schuin op- 
. Staande stelen. Hauwtjes meer of minder behaard, elliptisch, 
ter weerszijden bol; hokjes meestal eenzadig; stijl 2—3 maal 
korter dan het hauwtje. Zaden ovaal, aan eene zijde smal 
gevleugeld. Overblijvend. Bloeitijd Mei-Augustus. 
Zij komt voor op Yersey, van Portugal tot Griekenland, 
Croatie en Dalmatie, Egypte, Tripoli, Tunis, Algiers, Marocco, 
Azorische eilanden, Madera en de Canarische eilanden, ook 
aangevoerd in Mexico. 
De plant wordt ook gebracht tot hetgeslacht Lobularia 
(L. maritima Dese) dat zich van Alyssum alleen onder- 
