23 
de bloemkroon; kokervrucht op bloemstelen die naar boven 
gebogen en langer zijn dan de onderste bloemen opgericht, 
afstaand klierig-behaard, cilindervormig, naar boven plotseling 
toegespitst, randen der naden dik, Schubben der zaden tot 
plooien uitgegroeid. Bloemen steeds diep violetkleurig, kelkbla- 
den breeder dan bij D. Ajacis. Behoort thuis in Zuid-Europa 
en Noord-Afrika, doch steeds sporadisch. De plant is reeds 
voortgeschreden tot Neder-Oostenrijk en werd ook elders inge- 
voerd aangetroffen. Zij komt ook voor als sierplant, ofschoon 
niet algemeen. 
Xanthorrhizaapiifolia Hér; 
Deze tot de Ranunculaceeën behoorende plant, wordt ge- 
bracht tot het geslacht Xanthorrhiza, staande tusschen 
Eranthis en Actaea, met de volgende kenmerken : 
Lage planten, met vinvormige of dubbelgevinde bladen en 
kleine tot een samengedrongen tros vereenigde bloemen. Kelk- 
bladen 5, bloembladachtig, afvallend. Bloembladen 5, kleiner 
dan de kelkbladen, genageld, 2-lobbig, meeldraden 5—10. 
Vruchtbladen 5—10 zittend, 2-eiig, 1-zadige kokervruchten 
bij rijpheid vormende door onderdrukking van een der eitjes. 
Een monotypisch geslacht van Oostelijk Noord-Amerika. 
De soort onderscheidt zich door zijn kaalheid, met de bast 
en de lange wortels geel en bitter. Bladen gevind of somtijds 
dubbel gevind, opgehoopt aan den top van den korten stengel, 
bladsteel slank. Blaadjes 5, dun, 1—3 c.M. lang, ingesneden 
getand, gespleten of verdeeld, zittend, eivormig of langwerpig 
aangespitst, wigvormig, glanzig; takken van de tros of pluim 
slank, hangend, 2—3 m.M. lang; bloemen ongeveer 2" breed, 
gesteeld, alleenstaand of 2—3 samen, bruinachtig-purper ; kelk- 
bladen eivormig, spits, kokervruchten 4— 8 opgeblazen, licht 
geel, 1-zadig, aan den top uiteenwijkend omgebogen, zeer 
kort gesnaveld. 
Inheemsch in de bosschen, van Zuid-Westelijk New-York 
tot Florida, alwaar de plant bekend is onder den naam Geel- 
