10. 
© 
138 
in den nazomer rijkelijk vertakt, met in den herfst wor- 
telende takken; blaadjes matgroen, van ‘boven convex, 
verspreid behaard, van onder in de jeugd grijs- witviltig, 
later bleekgroen ; eindblaadje lang gesteeld, breed-elliptisch, 
met korte spits, aan de basis vaak afgerond of een weinig 
hartvormig; bloeiwijze tamelijk lang en smal, gedrongen 
met korte assen, meest met krachtige, sikkelvormig ge- 
kromde stekels; bloemen wit. Door de rijkelijke beharing 
der loten van de overige Rhamnifolius vormen afwijkend. 
e, R. Münteri Marss. Loten kantig, gevoord, weinig 
behaard, iets berijpt; blaadjes vrij grof dubbel gezaagd. 
van onder groen, het eindblaadje rond-elliptisch; bloei- 
wijze losser dan bij R. Lindebergii, naar boven 
trosvormig. Een overgangsvorm tusschen R. Linde- 
bergii en R. Maassii. 
9. R. Maassii Focke. Loot kantig met vlakke zijden, 
zeer sterk vertakt, kaal, soms berijpt, blaadjes klein, fijn 
dubbel gezaagd, het eindblaadje breed-elliptisch tot omge- 
keerd-eivormig, aan de basis afgerond of iets hartvormig ; 
bloeiwijze aan de basis met eenigszins verwijderde, schuins 
uitstaande, co bloemige assen, van boven trosvormig of 
met zeer korte, 2—3 bloemige zijassen; bloemstelen 
behaard, niet viltig, met slanke stekels; bloemen wit; 
vrucht kaal. Varieert bovendien met spaarzaam behaarde 
loten. 
Aanm. Noch R. rhamnifolius zelf, noch een der 
varieteiten is tot nog toe bij ons waargenomen; hare 
verspreiding en haar voorkomen in Westphalen, maakt 
haar voorkomen ook in ons land waarschijnlijk. 
Bloemstelen der bloeiwijze schuins uitstaande, de bovenste 
korter dan de onderste . 
Bloeiwijze met horizontaal Aitntinds ER Mud en 
dun, naar boven nauwelijks in lengte afnemend. 
Geljkend op R. vulgaris, doch van deze onder- 
scheiden door sterk vertakte loten, de meer ongelijke, - 
