| 390 
iets driehoekig, zonder snavel en naar boven niet versmald. 
Vruchtpluisharen gelijk, in vele reeksen. Het zijn hooge over- 
blijvende kruiden. De soort purpurea kenmerkt zich door den 
gladden, onbehaarden stengel, die zeer vertakt is en in een 
wijde pluim eindigt. De bladen zijn vliezig, van onder blauw- 
groen, spits, de onderste eivormig en langwerpig, getand of 
bochtig, in den gevleugelden bladsteel versmald; de bovenste 
met afgeronden voet geoord langwerpig en lancetvormig, 
gaaf; de pluimen der onderste takken okselstandig, alle ver- 
takt, de zeer dunne bloeistelen korter dan het smal cilinder- 
vormige, knikkende, vijfbloemige hoofdje; de bladen van het 
zwartwordende omwindsel zijn iets gekield; de buitenste ei- 
vormig-langwerpig, de binnenste lijn-lancetvormig. De bloem- 
pjes zijn purper, de nootjes witachtig, glad, aan den voet iets 
versmald, aan den top afgeknot, een weinig samengedrukt, 
aan de bolle rugzijde zwak 2—3 nervig, aan de buikzijde ge- 
kield; vruchtpluis wit. 
Zij bewoont boschrijke berghellingen en komt voor in Midden- 
en Zuid-Europa, van Frankrijk en Midden-Duitschland tot aan 
Midden-Rusland. 
Het ingezonden exemplaar kenmerkte zich door een slechte 
behandeling bij het conserveeren, zoodat een beter specimen 
gewenscht blijft. 
Anchusa officinalis L. form. ochroleuca on- 
derscheidt zich van het type door de gele bloemen en ook 
door de zachtbehaarde, iets teruggeslagen bladen. Volgens 
Boissier is deze vorm dezelfde als A. ochroleuca 
M.B., die echter door andere kleinere verschillen afwijkt. 
Cephalanthera pallens Wild. (C. grandiflora 
Bab., Serapias grandiflora L.) is waarschijnlijk slechts ten 
deele een nieuwe indigene. In den Prodromus toch komt op 
bl. 342 voor de vermelding van C. ensifolia Rich., ge- 
vonden bij Valkenburg uit het herbarium van Franquin et. 
