391 
Van den Bosch moet die plant gezien hebben; zij ont- 
breekt echter in ons herbarium. Het blijkt echter dat C. en- 
sifolia en C. pallens betrekkelijk weinig verschillen en 
vooral in gedroogden staat zeer op elkaar gelijken, zoodat v. 
d. Bosch deze verschillen kunnen ontgaan zijn. Het eerst 
dat wij met Cephalanthera in ons land weder kennis 
maken is door het exemplaar dat Dr. Goethart in 1896 
verzamelde in een dennenbosch bij Gulpen, dat hij ook toen 
als C. ensifolia determineerde. Bij vergelijking bleek dit 
exemplaar nu echter te zijn C. pallens en de verschillende 
groeiplaatsen, die ik van deze plant dit jaar op het spoor 
kwam, bewijzen dat de plant in de omstreken van Valken- 
burg lang niet zeldzaam is. Zij draagt er den naam van 
Boschlelie. Toch blijft het mogelijk dat ook C. ensifolia 
in die streken voorkomt, zoodat ik hier de kenmerken van 
beide planten naast elkaar wil stellen. 
C. ensifolia. 
Rhizoom horizontaal met tal- 
rijke wortelvezels ; 
stengel gevoord, recht, sterk 
bebladerd ; 
bladen tweerijig, schuins af- 
staand, lancetvormig spits, de 
bovenste lijnvormig ; 
aar wijd, dikwijls veelbloe- 
mig, glad ; 
schutbladen eivormig, spits, 
klein, veel korter dan het vrucht- 
eginsel ; 
bloemen sneeuwwit, 
aan den top met gele 
buitenste de lan- 
cetvormig, spits, de binnenste 
elliptisch, stomp ; 
de SH 
C. pallens. 
Rhizoom kort met talrijke wor- 
telvezels; 
stengels gevoord, over de ge- 
heele lengte bebladerd; 
onderste bladen eivormig, en 
langwerpig-eivormig, spits, de 
bovenste langwerpig-lancetvor- 
mig, de onderste tot bladschee- 
den verarm 
aar wijd, : dikwijl 
bloemig; 
onderste schutbladen lancet- 
vormig langer dan de Léa 
weinig- 
t vrucht 
TEEN GE alle lang- 
werpig, Stomp; 
