407 
worden. Boerlage was van huis uit geen systema- 
ticus; eerst later toen hij reeds de Academie verlaten 
had, vertoonde zich een neiging in die richting, die nu 
in Brussel tot verdere ontwikkeling werd gebracht. De 
plannen liepen naar wensch af; in 1880 werd Boer- 
lage benoemd tot Conservator aan ’s Rijks Herbarium. 
Om den aard en de beteekenis dier betrekking te 
schetsen, zou men een: kleine geschiedenis van ’s Rijks 
Herbarium moeten geven, waarvoor hier echter de plaats 
niet gevonden kan worden. Slechts dit ter kenschet- 
sing van den toestand. 
Toen Miquel, destijds directeur dier inrichting, zijn 
Indische Flora voltooid had, deelde hij aan de beambten 
mede dat in het herbarium nu niets meer te doen was 
en deze verder een gemakkelijk leventje zouden hebben. 
Dit moge waar zijn, wanneer men zulk een inrichting 
alleen beschouwt als bergplaats, waarbij men slechts te 
zorgen heeft dat de boel niet vergaat, wanneer men ech- 
ter eene andere meening heeft is een dergelijke verkla- 
ring op zijn minst genomen allerzonderlingst te noemen. 
Na den dood van Miquel in 1871 was Suringar 
hem als directeur opgevolgd. Zijne eerste zorgen waren 
om eenheid te brengen in de verschillende collecties, 
om orde te brengen in de verzamelingen en die door 
allerlei middelen te vermeerderen. Langzamerhand wer- 
den eenige subsidies verkregen tot aankoop van planten 
