541 
Geboren Haarlemmer, was hij vertrouwd met de om- 
streken van zijn geboortestad, kende hij zijn Haarlem- 
merduinen als geen ander. En wat hadden die zand- 
bergen en die planten hem niet veel te vertellen! Voor 
zijn oog veranderde het heden in het verre verleden ; 
in zijn rijke phantasie stroomde weer de Rijn langs zijn 
oude beddingen en was het land bevolkt met zijn oude 
bewoners. Dan verschenen ook de Noormannen, en 
van Eeden wist overal hun sporen nog te ontdekken. 
En het waren de bloemen die hem dit influisterden, 
diezelfde bloemen wier namen veeltijds nog de zuiverste 
herinnering aan dit verre verleden bewaard hadden. 
Zoo wist hij deze gedachten aan een groot publiek 
mede te deelen in zijn geschriften, die hij later samen- 
voegde in zijn botanische wandelingen, getiteld Onkruid. 
Maar hoeveel meer genot verschaften niet die verhalen, 
wanneer men die van hem zelf mocht hooren, wat was 
het niet een rein genot met hem te gaan botaniseeren, 
waarbij men niet alleen planten vond, maar ook zooveel 
andere dingen hoorde, die belang inboezemden. Met 
van Eeden voelde men zich veilig in het rijk der 
natuur. Of alles waar was, wat hij zeide? Misschien 
niet, maar het werd met zoo'n enthousiasme, met zulk 
een zekere overtuiging verteld, dat men het zonde zou 
vinden, iets van die phantasie te verliezen. Doch dit 
enthousiasme werkte aantrekkelijk en vele zullen met 
