544 
uit liefde voor van Eeden werd de uitgave onveran- 
derd voortgezet. Die Flora was een zijner stokpaardjes, 
zoo had hij er meer. Soms kon hij erg mopperen, maar 
niemand dacht ooit dat het ernstig gemeend was. Over 
het onderwijs was hij meestal niet eensgezind met de 
hoogere machten en vooral de botanici moesten anders 
opgeleid worden. Zij vooral moesten meer praktisch 
gevormd worden. Met leede oogen zag hij het oude ras 
der eigenlijke floristen uitsterven en met heftigheid trad 
hij op tegen de physiologen en vooral de microscopisten. 
Een microscoop was hem geloof ik een gruwel en ik 
denk haast daarom omdat men dan zijn geliefde planten 
moest stuk snijden, in stukken deelen en zoo onder dat 
verwenschte ding brengen. Hieraan moet het ook wor- 
den toegeschreven dat hij als weinig anderen bekend was 
met de inlandsche paddestoelen; ook hier was het de 
florist, want Fungoloog was hij niet, daar de kleinere 
champignons slechts met het mikroskoop waren te zien 
en dat was voor hem uit den booze. 
Zijn mikroskopophobie komt misschien het best uit in 
een gesprek dat mij onlangs werd medegedeeld. 
Een bekend botanist sprak met van Eeden over 
een ander botanicus, dien beiden kenden. 
— Hoe gaat het toch met X? 
— Wel heel goed, antwoordt v. Eede n, alleen is het 
jammer dat ook hij al te veel in het glas kijkt. 
