566 
Hierna kwam het voorstel van de Heeren Heinsiusen 
Heukels in behandeling, om namelijk een Commissie te 
benoemen, die voor de inlandsche planten Nederlandsche 
namen vaststelt. 
De Heer Heukels lichtte het voorstel als volgt schrif- 
telijk toe: 
»De wensch om een vast stel van Nederlandsche namen 
voor de planten te verkrijgen, wordt in de laatste jaren steeds 
krachtiger. In de eerste plaats is het aantal van hen, die 
liefde voor de natuur koesteren, veel grooter geworden, ik 
bedoel het aantal van hen, die zonder tijd en gelegenheid te 
hebben, om zich grondig met haar bezig te houden, toch een 
levendige belangstelling voor haar koesteren. Deze nu worden 
door de wetenschappelijke nomenclatuur maar al te vaak ` 
afgeschrikt en dit is in het geheel niet wenschelijk, want ook 
de zuiver wetenschappelijke natuuronderzoeker moet zich ver- 
bljden, als hij ziet, dat de uitkomsten zijner onderzoekingen 
door tal van anderen worden op prijs gesteld. 
Ons oordeel is dan ook dat de wetenschappelijke namen, 
hoe onontbeerlijk en niet te vervangen zij ook zijn voor de 
wetenschap, voor den niet-botanicus van geringe of geene 
waarde zijn. 
Maar voor hem zijn zij niet alleen ongeschikt, neen, de 
doorslag geeft onzes inziens, bij het uitspreken van den wensch 
naar Nederlandsche namen, de school. Daar is het niet te doen 
om het bevredigen van een bloote liefhebberij, doch zal de 
plantkunde daar als onderwijsvak tot haar recht komen, dan 
is het een eerste eisch dat iedere daar te behandelen plant 
met een Nederlandsche naam kan worden genoemd. 
Wij bedoelen hiermede niet alleen de lagere school, doch 
evenzeer althans de lagere klassen der middelbare scholen en 
de opleidingsinrichtingen voor onderwijzers. Op geen dezer _ 
scholen wordt Latijn geleerd, zoodat de wetenschappelijke 
namen voor die leerlingen in het geheel geen beteekenis 
