618 
ganzen, eenden, dan het rund, het paard, de ezel — de overige 
als reliquien in de Musea opgezet. 
Mijne Heeren. Deze schildering zal menigeen iets overdreven 
toeschijnen, en toch zal ee die even als ik telken jare 
doeleinden een excursie 
1*1 
voor geografisch-natuur 
in ons vaderland maakt, opmerken, hoezeer de natuur bij ons 
aan het verdwijnen is door de van een Staathuishoudkundig 
punt beziene zeer wenschelijke verbeteringen. Toch geloof ik 
dat de bodemeultuur een zekere beperking noodig heeft. Wij 
mogen haar niet zoover laten komen, dat de natuur volkomen 
vernietigd is. Het geldt hier niet alleen om het plantenkleed, 
want met het verdwijnen van het plantenkleed is tevens het 
te niet gaan van de dierenwereld verbonden. Hoe snel dit 
verdwijnen kan geschieden hebben ons de toestanden op Nieuw 
Zeeland getoond, waar door de kultuur de zeer welige inheem- 
sche flora reeds volkomen verdrongen is, en wat betreft de 
dierenwereld behoef ik slechts aan enkele groote dieren te 
herinneren: de Auer os is bij ons volkomen verdwenen, de 
Wisent wordt nog slechts op enkele plaatsen verpleegd. 
Ik wil op deze vraag omtrent het verdwijnen der dieren- 
wereld niet verder ingaan; slechts wil ik nog als voorbeeld 
aanhalen, dat wij, behoudens een enkel punt aan de Rhone, 
in Duitschland slechts de eenigste plek in Europa bezitten 
waar de vroeger bijna over geheel Europa verbreide bever nog 
voorhanden is; dat is aan de Elbe; maar ook daar kan men 
een sterke vermindering opmerken. Zoo waren bijv. volgens 
de onderzoekingen van Dr. Friedrich in ’tjaar 1890 aan 
de Midden Elbe nog 126 bouwwerken met 200 bevers, terwijl 
1893 nog slechts 108 woningen met 160 bevers voorhanden 
waren. Alzoo zal, wanneer niet spoedig iets gedaan wordt, 
dit interessante dier van den duitschen bodem volkomen 
verdwijnen. 
Zooals gezegd, ik wil niet in bizonderheden op deze vraag 
ingaan: de heeren die zich daarvoor interesseeren verwijs ik 
op een artikel in het uitstekende natuurwetenschappelijk en 
= PORT ee 
RE oU EG RE e 
