812 
diagrammen, figuren 1 en 2, aan dezen geleerde ontleend, 
leeren, dat volgens de eene hypothese de buitenste meeldraden- 
krans geheel onderdrukt is en dat de epipetale krans uit 
slechts twee deelen bestaat t.w. den meeldraad st met zijn 
bladachtige uitbreiding, en het labellum. De vleugels a en f 
zin dan splitsingsproducten van den meeldraad. Juist de 
opvatting van a en f als een soort van stipulae doet Eich- 
ler aarzelen deze verklaring als de waarschijnlijkste aan te 
nemen, hij vindt er iets kunstmatigs in, daar stipulae aan 
meeldraden in elk geval tot de zeldzaamheden behooren. 
Waar men echter onze figuur 4 nogmaals beschouwende acht 
geeft op de beide bladachtige aanhangsels van den (hier 
petaloïden) meeldraad, valt het bezwaar van Eichler 
grootendeels weg, want men behoeft maar een grootere dif- 
ferentióering aan te nemen, om blaadjes als a en fte krijgen. 
In verband hiermede wordt de stipula-natuur van a en f en, 
indien aanwezig, ook van y veel aannemelijker. Ook heeft het 
wegblijven van a en f niets bevreemdends, te minder daar 
dit normaal voor beide vleugels bij het verwante genus Dis- 3 
temon geschiedt. Op dezelfde wijze verleent het straks reeds 
genoemde feit dat in de Canna-bloem zoo dikwijls vleugels 
optreden en wegblijven, alsmede het nu en dan optreden van 
gededoubleerde petäla naar mij voorkomt aan Eichler's 
eerste verklaringswijze een niet onbelangrijken steun ten koste 
van de tweede hypothese, die door figuur 2 wordt voorge- 
steld. Volgens deze opvatting hebben zoowel a en f alsook 
y de waarde van zelfstandige deelen. Komt nu echter een 
vierde vleugel, à, voor, zooals volgens Eichler inderdaad 
een enkele maal geschiedt, en waarvan onze bloem II kenne- 
lijk een voorbeeld geeft, dan moet men toch een dedoublement 
aannemen, wat Eichler dan ook genoodzaakt is te doen. 
Nu behoeft het geen betoog dat een enkelvoudige hypothese _ à 
de voorkeur verdient boven een dubbele en dat dus de theorie 
die a en # zoowel als y en à als producten van den eenigen 
meeldraad opvat beter is dan die volgens welke a, gen y oor- 
