1003 
gevonden op een kolenaschweg op de buitenplaats Rozenburg 
bij Rotterdam, alwaar gemelde Heeren ook vonden: 
Stachys cretica Sibth. Overblijvende plant ; aangedrukt 
wit-viltig of bleek groen; takken opgericht, meestal onvertakt; 
schijnkransen veelbloemig en van elkaar verwijderd; bladen 
een weinig bobbelig, gekarteld, stomp, de onderste langwerpig 
of lijn-lancetvormig, gesteeld, aan den voet versmald; de bloei- 
bladen langwerpig-driehoekig of kort lancetvormig langer dan 
de onderste schijnkransen; tanden der iets scheeve wollige 
kelk driehoekig-lancetvormig, kort stekelpuntig, ongeveer drie- 
maal korter dan de buis, buis der rose bloemkroon ingesloten, 
bovenlip rechtuitstaand, wollig. 2}. 
De plant bewoont heuvels en rotsachtige plaatsen van de 
onderste bergstreken en der zuidelijke subalpine streek. Zij 
gelijkt zeer veel op Stachys germanica, waarvan zij 
zich echter onderscheidt door meer aangedrukte, minder wol- 
lige beharing, door verder afstaande schijnkransen en de vorm 
der bladen, die bij St. germanica, althans de onderste, 
eivormig-hartvormig zijn, terwijl bij deze soort de bloeibladen 
lancetvormig zijn, slechts iets langer dan de onderste schijn- 
kransen. Bij St germanica wordt de kelk als viltig 
beschreven, de slippen driehoekig-eivormig, tweemaal korter 
dan de buis, terwijl de kroon purper is, niet zoo geheel 
ingesloten en de bovenlip behaard is. 
Whitlavia grandiflora Harvey (— Phacelia Whitlavia 
Gray) behoort tot de Hydrophyllaceae, waarvan reeds een verte- 
genwoordiger in onze Flora bekend is. Gemelde soort kenmerkt 
zich als volgt: los vertakt, behaard of klierig; bladen eivor- 
mig of deltavormig, ingesneden getand; kroon met cilinder- 
vormige buikvormig opgeblazen buis meestal een duim lang, 
driemaal zoo lang als de lobben; helmdraden met harige aan- 
hangsels. Zuid California, doch overal als een eenjarige sier- 
plant gekweekt. 
Phytolacca decandra L. Bloemen in enkelvoudige 
trossen, deze zijn 10—15 c.M. lang en aan de bladen tegen- 
