Bijlage tot de 73ste Vergadering der Ned. 
Bot. Vereeniging, 1 Februari 1903 
DE BETEEKENIS EN HET ONTSTAAN VAN HET 
ANTHOCYAAN IN BLADEREN. 
DOOR 
C. J. KONING en Dr. H. W. HEINSIUS. 
(Voorloopige mededeeling.) 
un 
Zeer algemeen komt bij planten een in het celvocht 
opgeloste roode kleurstof voor, wèl te onderscheiden van de 
aan kleurstof-lichamen gebondene; zij wordt aangetroffen in 
bloemen, vruchten, bladeren, stengels, zelfs in wortels. Men 
bestempelt haar gewoonlijk met den naam van anthocyaan 
of ook wel erythrophyl. Omtrent haar scheikundige samen- 
stelling is nog weinig bekend; uit spectroscopische onderzoekin- 
gen van N. J. C. Müller ') schijnt te blijken, dat er zeer veel 
verschillende vormen van bestaan. Volgens Wiegand *) bevat 
zij een chromogeen, dat met looistoffen verwant is; in over- 
eenstemming hiermede vond C. J. Koning °) dat in roodge- 
kleurde cellen van Azolla looistof voorkomt, in groene niet. 
Zeer in ’t oogloopend treedt de anthocyaanvorming op bij 
bladeren, in het voor- en najaar. Wij hebben getracht, eenig 
nieuw licht te verspreiden over de biologische beteekenis hiervan. 
In de literatuur ontmoet men hieromtrent twee theorieën : 
a. de lichtscherm-theorie en 5. de theorie, dat het anthocyaan 
') Speetralanalyse der Blüthenfarben. Pringsheim's Jahrb. XX 
1889, p. 718—105. 
*) Rothe und blaue Som von Laub und Frucht. 
*) De verandering der Chromatophoren en és kleurstoffen 
door Enzymen. Pharmaceutisch . Week lad 1900, 21. 
Ned. Kruidk. Archief. 3e Serie. II. 4e Stuk. 64 
