1012 
dienst zou doen als warmte absorbeerende stof. In beide ge- 
vallen moet het lichtstralen absorbeeren ; daartoe is het trouwens 
zeer geschikt, daar het zelf tegen de ontledende werking van 
het licht zeer bestand is. Een anthocyaanoplossing, bewaard 
in een tijdens het koken der vloeistof dichtgesmolten buis en 
voor een venster op het Zuiden geplaatst, had nog na ruim 
een jaar een donkerroode kleur. 
a. Reeds Pick D heeft er op gewezen, dat juist die stralen, 
welke voornamelijk de v disi mn Een bewerken, door het 
anthocyaan niet worden geal 1.N iger metingen 
hieromtrent, met hetzeltde resultaat, zijn wij verschuldigd aan 
Engelmann ?); zooals deze laatste opmerkt, groeien dan ook 
roode planten (Fagus enz.) niet merkbaar minder sterk dan 
groene van dezelfde soort. 
In zijn bovengenoemde publicatie heeft Pick de stelling 
verdedigd, »dat de roode kleurstof een middel is om 
het zetmeeltransport in de bladeren te bevorderen 
zonder de assimilatie aanmerkelijk te hinderen.” 
Hiervoor pleit inderdaad het dikwijls voorkomen van antho- 
cyaan in plantendeelen, waarin een levendig stoftransport plaats ` 
heeft: jonge loten van vele boomen en kruiden, herfstrood, 
blad- en vruchtstelen. Wij kunnen hier nog aan toevoegen: 
plaatsen, waar bladluizen zitten op bladeren van Ribes e.a; 
bij zwakke verkleuring zijn juist de bladnerven rood. 
Pick meent verder, dat juist het roode licht, dat wordt 
doorgelaten, de enzymwerking op de zetmeelkorrels zou bevor- 
deren; hiervoor ontbreekt echter ten eenenmale het bewijs. 
Ook Kerner neemt de lichtscherm-theorie aan, " schoon 
niet uitsluitend. Hij nam proeven in zijn alpenproeftuin in Tirol, 
') Ueber die Bedeutung des roten Farbstoffs bei den Phanerogamen 
und die Beziehungen desselben zur Stärkewanderung. Bot. Centralbl. 
4883, Bd. XVI, p. 281 vlg. 
*) Die Farben bunter Laubblätter und ihre Bedeutung für die 
Zerlegung der Kohlensäure im Lichte. Bot. Ztg. 1887, p. 393 vlg: 
*) Pflanzenleben 2: Aufl. 1896, 1: Band p. 469. 
LU ru n a a RE ae 7 O7 
Bik 
ABER 
