1015 
tal van keeren herhaald, ook met gedeeltelijk rood gekleurde 
bladeren, en steeds met hetzelfde resultaat. 
Glazen bakjes met een waterige oplossing van anthocyaan 
werden op stukjes pyroxylinepapier, in direkt zonlicht gezet. 
Zelfs een dunne laag van de oplossing beschermde het papier 
langen tijd tegen verkleuring, meer nog dan een verzadigde 
oplossing van zwavelzure chinine, die alleen de ultraviolette 
stralen absorbeert, maar de zichtbare alle doorlaat. 
Hiermee is dus aangetoond, dat inderdaad het antho- 
cyaan de z.g. chemische stralen, die ook de dia- 
stase ontleden, absorbeert. 
b. Om na te gaan, welke lichtstralen de anthocyaanvor- 
ming bevorderen, werden in den herfst bebladerde takjes van 
Quercus rubra en Q. palustris, nog aan de plant ver- 
bonden, gebracht in dubbelwandige glazen buizen, waarvan 
de tusschenruimte gevuld was met: 
anthocyaanoplossing (in water); 
2. zwavelzure-chinine-oplossing (in verd. zwavelzuur); 
verdund zwavelzuur; 
koperoxydammoniakoplossing. 
Achter 1 en 2 bleven de bladeren groen, achter 3 werden 
ze rood, en ook, schoon zwakker, achter 4. 
Dezelfde proeven werden genomen in het voorjaar met ont- 
luikende knoppen van Quercus rubra D en in den zomer 
met Drosera rotundifolia. Het resultaat was steeds 
hetzelfde. 
Hieruit blijkt dus, dat dezelfde stralen die door het 
anthocyaan geabsorbeerd worden, het ontstaan 
daarvan bevorderen. 
€. Om het diastasegehalte van bladeren na te gaan, werd 
gebruik gemaakt van de auxanographische methode van Beije- 
led 
1) Het anthocyaan bevindt zich hier in het celvocht van ster- 
haren, die later afvallen. Dergelijke sterharen bezaten ook Q u erc u s- 
soorten uit de oligocene periode, daar ze in barnsteen gevonden zijn. 
