1017 
Ten slotte hebben wij nog trachten na te gaan, welke de 
prikkel is, die aanleiding geeft tot anthocyaanvorming in den 
herfst. Reeds herhaaldelijk hadden wij opgemerkt, dat, bij 
toevallige verwondingen, de roodkleuring boven de wond 
vroeger optrad dan gewoonlijk. Wij hebben dit toen kunst- 
matig trachten op te wekken, en steeds met gunstig resul- 
taat: maakt men, in Augustus, een ringwond om een tak van 
Q. rubra of een andere soort, dan worden de bladeren daar- 
boven reeds in het laatst dezer maand rood, wat anders eerst 
tegen einde September plaats heeft. Hetzelfde geschiedt, als 
men den tak in den zomer stijf met ijzerdraad omwindt, 
zoodat, tengevolge van den diktegroei, de schors wordt sa- 
mengedrukt, of ook als men hem eenvoudig knakt. Partieele 
ringwonden hebben alleen invloed op de bladeren, die er 
recht boven staan; die aan de andere zijde blijven groen. 
Bladeren, waarvan een groote nerf is doorgesneden, worden 
boven die wond rood, maar blijven daaronder groen. 
Hieruit blijkt, dat ophooping van assimilatiepro- 
ducten door verhindering van denafvoer daarvan 
aanleiding geeft tot de vorming van anthocyaan, 
althans in den nazomer en in het begin van den herfst. Bij 
herhaling van de proeven in het laatst van October gaven zij 
geen resultaat meer; wellicht ‘waren de assimilatieproducten 
toen reeds grootendeels uit de bladeren verdwenen. Ook dit 
punt moet nog nader onderzocht worden. 
Is het nu mogelijk, dat ook in normale omstandigheden, 
zonder verwonding, dezelfde oorzaak de anthocyaanvorming te 
voorschijn roept? 
Volgens onderzoekingen van Sachs!) wordt het zetmeel- 
transport in koude nachten vertraagd of zelfs verhinderd. Of 
de daardoor ontstaande ophooping van assimilatieproducten 
voldoende is om de anthocyaanvorming te doen optreden, is 
moeilijk uit te maken; onmogelijk is dit o. i. niet. 
D Arb d. bot. Inst. Würzburg Bd. III. Heft 1, 1884. 
