1048 
ons in 1808 zijn M. caesius en griseus schenkt, af komstig 
van Laguayra en Venezuela, Salm-Dick in 1820 M. 
pyramidalis en macracanthus, beide van Curagao, 
en Link Otto in 1827 bovendien M. sommunis”, M. 
meonacanthus van Jamaica en M. Salmianus van 
Curagao. Hierop volgt Hooker in 1831 met M. depressus 
uit Brazilië en M. Hookeri (door hem zelf »c o m munis” 
genoemd), terwijl Pfeiffer vervolgens in 1837 eenige 
varieteiten o. a. viridis van M. ,communis" beschrijft, 
afkomstig van St. Domingo, St. Thomas en Cuba, benevens 
verscheidene nieuwe soorten, M. obtusipetalus van 
Columbia, M. violaceus, pentacentrus en Schlum- 
bergianus uit Brazilië, M. curvispinus en Delesser- 
tianus van Mexico, M. goniodacanthus, M. Brong- 
niartus van Honduras, M. atrosanguineus van St. 
Thomas en M. spatangus van Curacao. Vermelden we nu 
nog M. rufispinus uit St. Thomas door Bertolini, M. 
amoenus Hoffgy. uit Columbia en M. Miquelii Lehmann 
van St. Croix, dan komen we aan het eerste rustpunt in de 
ontwikkeling van onze Melocactus-kennis, de monographie 
van onzen grooten landgenoot Miquel (*)in 1840. Behalve een 
(*) F. A. W. Miquel is in 1811 in Neuenhaus geboren, waar 
zij vader landphysieus, hofmedieus en burgemeester was, maar 
sedert 1829 heeft hij in Nederland geleefd, en Nederland heeft zeer 
veel aan hem te danken. Zooals iu vroegeren tijd algemeen ge- 
beurde, studeerde hij in de medicijnen om botanist te worden; 
van Hall met de voortzetting van diens Flora Belgii Septentrio- 
nalis. Geen wonder dat hij spoedig eervolle betrekkingen en aan- 
biedingen kreeg; Rotterdam won hem, waartoe de aldaar aan wezige 
hortus zeker medewerkte; hij sloeg er althans wat later een hoog- 
leeraarschap om van de hand. Ook trouwde hij met de dochter 
van een Rotterdamsch bankier. Al zijn werken op te noemen is 
id 
