DE MAMMALIBUS* 41 



te&am reperit; & in hirundine ad fuum nidum, a quo integro 

 femeftri fpatio in lemothTimis terris degens abfuit, redeunte 

 miramurj vafro verfatiliqueingenio celebrariSimias, fed gravi 

 judicio, fi ita Ioqui fas eft, pollere Elephantem? Vulpisaftutia 

 in proverbium abiit, apologorum frequens argumentum ; nec 

 longe abfunt quse in fagacioribus canibusfcpefpectantur, &ut- 

 ut quotidiana fint & ufu vulgata, longe tamen abeft, ut ab iis 

 quianimarum dotes & virtutes fcrutantur, rite inftitutis obfer- 

 vationibus , (nam & mentium cognitioni fua funt experimen- 

 ta) declarata fint &ftudiofe enodata. Eminet inter multas (nam 

 quid omnes a rorario aliisque colle&as repetam ?) lepida hi- 

 ftoria , quam elegantiffimus Aefopiarum fabularum fcriptor 

 desbillons j) retulit. Celebratur porro & admirationem 



j) Operse pretium videtur, eam hic referre. 



Ut inter homines , ita quoque inter beftias 

 Ingenia quscdam fingularia eminent. 

 PrDeftare ftulto callidus nihilo magis 

 Videtur, quam cata vulpis foetidae fui, 

 Cui pro fale data eft anima ne putrefcerat. 

 Animantes autem ex moribus generis fui 

 Confideratac quantum intelligentia 

 Aliquando norint fociis antecellere , 

 Brevi hoc exemplo nunc mihi probandum venit. 

 Tres in culina dum ad focum cubant canec 

 Tempore hyemali , qunrtus en fupervenit, 

 Qyi quum videret idoneum locum fibi 

 Nullum relidum , excogitavit hanc viam 



F 



