fO C A P U T I I. 



§. IV. 



Forma corporis magis quoque ad beftias accedit homo. 

 Quis eft quem Simia &), quam iimilis turpiffima beftia nobis 

 lateat? Adeo nobis {imilis, ut etiam galenus veteresque Ana- 

 tomici vix aiiam corporis humani defcriptionem dederint, nifi 

 adSimfce exemplum faiftam. Quis eft, qui hancambigunm for- 



quendum eife quintilianum , qui Injlit. L. II. C. \6. Deum nullo 

 inagis hominem feparaviffe a ceteris animalibus , ait, quam dicendi 

 facuitate. Sed ne de his quidem , quae jam e Scepticorum placitis 

 fuerunt , & de quibus in utramque partem hodienum difceptatur , 

 difputare hujus loci eft ; fed difpicere modo, dentur ne gradus, qui- 

 bus animse alia ab alia dirFerant, & fintne illi gradns oppido dittiticli, 

 an fenfim a perfediori conditione in deteriorem tranfitus aliqui & 

 concatenatse feries obferventur. Quod fi cum unzero Erjle Grimde 

 der Phyfiologie der eigentlicheu thierifchen Ratttr , ftatuere placeat , effe 

 alia antmaiia inanimata, quorum motns unice a viribus, quas 

 nerveas vocat, dependeant ; alia efTe animata & fenfitiva , ve- 

 rci>r ut & fic ftatui limites certi potfint , quos tamen i!le §. 627. 

 haud ambiguos admittit. Non enim video , quid Cyprinus habeat 

 praeSepia, a qua continuatis umbris ad fimpliciffimum vermem de- 

 fcendi poteft; aut poifitne ignavo Bradypodi fentiens aliquod agens- 

 que principium magis tribui quam Api aut Formicse, aut Soleni con- 

 charum generi, qui fale quidem infperfo elici ex cuniculo fuo in quo 

 latitat poteft, fed ubi femel infidias eifugerit, nullo paclo poftmodum 

 adigi poteft ut rurfus cavum deferat? 

 K) Eum progreffum ab Homine ad Simiam prsecipue oftendi in Libro 

 cui titulus Hijloire des finges. Paris 1752. Iego apud basterum Opufc. 

 fubfec. T. I. Lib. II. p. ^4. fed aliud ibi haudreperio , nifi quod C. IX. 

 p. 36. dicatur, elfe inCongenfi regno fpeciem inter Hominem &. Pa- 

 piones intermediam. 



