SriS: *AE3&4 iJ-^F "^^ ^ .'{'-XF""!^ 



fe g!J5yi' ii 3^% liVi-.3f«% S^E=«=ir^<a 4 SSg^ESiSl^g sVr m -« 



CJPUT L 



DE 



ANIMALIUM AFFINITATE 



GENERATBt 

 §. I 

 k e anlmalium ergo mutuo nexu & diftantium formarum 

 naturali cognatione loquuturo, delibanda pauca ad hi- 

 ftoriam hujus argumenti pertinentia prius elfe videntur. Scili- 

 cet ex remota jam antiquitate & grajcorum Philofbphorum fcho- 

 lis repeti teftimonla poifunt, qnibus conftet, nonnullis illo- 

 rum jam iftam de univerOe naturas confenfu & fympathia fen- 

 tentiam haefilfe. Sed illorum alios eam iibi de nexu rerum in- 

 formavilfe notionem reperimus, ut aliam ab alia pendere, & 

 eujuslibet exiftentia; rationem (ut recentiores fcholse loquun- 

 tur) in altera reperiri affererent , omniaque adeo confentire iri 

 vicem & eonfpirare, ut uno deficiente nec reliqua omniafalva 

 elfe poftint. Sic & plato a), & Stoica fecla maxime, atque 

 adeo cicEno£)fenferunt, nonnullique poft illos c) quosnonmo- 



a) In TiMiEO paflim 5 ubi de vinculis, quse extrema connedunt , lo» 

 quit ur 



b) Paflirn in Libro de Natura Deormn & de Divinatione , Naturam cogna- 

 tione continuata confpirare ; — rerum diftantium cognarionem na- 

 turalem efle ; — rerum naturam uno confenfu junftam atque con- 



jDbi 



