f 4 C A P U T I I, 



termediis incifivos dentes continentibus, an foraminis occipita- 

 lis pofitione ab homine dillinguere oporteat , dubii hucusque 

 h&rent rerum naturalium fcrutatores z). Jdem, fi etiam vel 

 maxime inceifus ejus erectus & a&iones humanis perfimiles in- 

 ftitutioni potius, ut nonnulli volunt , quam proprio ingenio 

 debeantur, tamen ob id ipfum , qnod prx aliis hsec imitari ad- 

 difcit, buccarum quoque faccatarum defeclu & tedis clunibus 

 carnofioribus furisque torofioribus ab aliis fimiis remotior & 

 homini magis vicinus. 



Ceterum ut funt diverfae ftaturse, coloris, & varias mem» 

 brorum proportionis nationes <0,ita & Simiarum familise mira 

 varietate confpicuas illarum humanas fpeciei ftirpium fimilitu- 

 dinem revocant. Uti enim proceros Patagones noftrae natu- 

 vx & fanguinis efie agnofcimus, fic maxima Simias fpecies Sa- 

 tyrus, fexpedalis Pongo gigas in fua gente reputandus eft. 

 Ab altera parte exiguas ftaturaj Sylvanus & Inuus maxime, 



2,) TYSONUS, BUFFONIU3, SCHREBERUS. 



a) Quas tamen cuni homio (Sl^etches of the theory of ' man. Edinb. 177J 

 & 1774. 4^o.) ad totidem diftinctns fpecies referre non licet. Scala 

 colorum per quam ab albiffimo homine ad Aethiopem tranfitur, vi- 

 deatur in Mem. de Trevoitx. T. 74. p. 1 190. & apud cl. zimmerman- 

 num iiber die Verbreitnng und Ausartung des Menfchengefchlechtes. p. 

 105. & quoad reliquas differentias , ita inter fe confluere omnes hu- 

 mani generis ftirpes , & fenfim unam in alteram tranfire hominum 

 varietatem , ut vix ac ne vix quidem limites inter eas conftitui pof- 

 fint, docet celeb. blumenbach de hum. gen. variet. p. 41. 



