D E MAMMALIBUS. 6j 



nimis de reliquo remota quadantenus referant , uti e. g. Sim. 

 Rofalia jubato collo Leonem fimulans, Simia-Leo (Singe- 

 Lion) proinde a Gallis vocata : aut quod Simia Seniculus 

 fine dubio &Belzebul horrendo fuo clamore, quem laryugis 

 ofieo facco edit x), fimilem vocem afini, quae diverfo inftru- 

 mento debetur, in memoriam revocet. 



Demum defcendendum eft adLemures, quse animalia 

 per fe quidem fimiis fimiliapedibusmoribusque j), facie tamen 

 magis protrafta & vulpina quafi , dentibnsque diverfa , mo- 

 larium etiam dentium cufpidata forma carnivoris yy) propior?, 

 ad qu&perUrfum Lotorem tranfire pofiTunt, Simiae tamen 

 generi magis quoque conjunguntur per Simiam Aethiopem 

 L. quam facie producliore , caudam gerendi more & coloris 

 varietate ipfe buffonius s) Lemuribus accedere docet. Aut fi 

 ab exiguis quoque Simiarum fpeciebus Sagoinis repetere il- 

 lam affinitatem alicui lubeat , poterit illud per intermedium 

 Midam pneeunte clar. leskio a) facillimo negotio prseftare. 



x) BUFFON. Hijl. vat. T. XV. pieces du Cabinet du Roi, N°. MDCXLIV. 



qui & fimilcm trachese dilatationem Lemuri Macaco trihuit. 

 y) Adeo ut etiam Profimise nomen a clar. brissonio illi generi im- 



pofitum fit. 

 yy) Quin ipfa quoque carnivora. Saltem Lemurem M ongoz luben- 



tiflime aviculis vefci poft edwardsium obfervavit clar. blumenbach, 



Handbuch der Naturgefchichte. Gatting. 1779- p- 70. 

 z) Hijl. nat. T. XIV. p. 24?. 

 «) In libro, quem, dum h?cc fcribo, edit vir amiciflimus , cujusquepri- 



