D E A V I B U S. 177 



non rapaci propiorem feci , pofiturus lubenter ejus loco Stri- 

 gem Afionem L. , qua; in Catesbejana icone longidimas vi- 

 briflas Caprimulgi moread os pofitashabet, dummodo autipfe 

 ille auclor aut alius ullus fingularis hujus rei haud alibi obvi«c 

 mentionem feciffet. 



Laniorum tandem exigua: ftaturas & andax gens, quas 

 in ifta Buffoniana Accipitrum cum Feris comparatione, cujus 

 fupra meminimus g) , Felem Caracallam fere referre poflit, 

 uti inter fe quidem cognatas plurimas fpecies licet nondum fa- 

 tis cognitas habet, fic vario etiam modo illse recedunt, & ad 

 alia non genera tantum fed integros ordines tranfeunt. Medios 

 illos effe inter Accipitrum , Picarum , Pafferumque ordinem 

 rediffime ftatuit linnsus b). Et de laniena quidem, qua illis 

 cum Accipitribus convenit, in confeffo eft, nec jungere huic 

 familias dubitavit buffonius. Picarum quos ajmulantur mori- 

 bus?')> cauda plerifque cuneata , quam continuo motitant, 



minima, ipfa Strige Scope minor , Ii etiam vel maxime haud alia 

 fit quam ipfiflima Otus, uti poftea docuit clar. au&or ibid. Tom. lll. 

 corrigend. pag. tilt. 



g'j Pag. 169. not. c). 



//) Syfl. Nat. ed. XIII. p. 134. 



i) Ita in gencre linnjeus. Anhuc refert modum quo L. Collurio ci- 

 bum majoris molis uni pedi infiftens altero tenet , more Pfittaci , 

 frischio referente ? an volatum fubfultim quafi fa&um, uti folent 

 Pici?Namaliamihinon innotuerunt. Lanium excubitorem cau- 

 dx continuo motu & clamore ad Picam accedere frischius obfervat. 



z 



