DE FISClSUS. 549 



pauca exempla in tabula pofita aut adhuc ponenda figilla- 

 tim videamus. Percam polymnam conjungere Percas, 

 Labros , Sparos, Chsetodontes, linnjeus docet. Ea 

 quidem in tabula noftra media pofita inter Percam & Chaeto- 

 dontem, fed ut cum Labro quoque conne&i poffit, paulo in- 

 feriori loco ponenda erit, aut potius, ubi noverimus aliquan- 

 do cum quanam Labri, cum qua Spari fpecie proxime conve- 

 niat, hae adfcribendae & conjungendas erunt. Quin Sebanas 

 quas linnteus ad hanc Percam allegat icones confideranti 

 non difficile erit etiam in his diverfitatem reperire, ut haud 

 unam effe appareat fpeciem in quam illa cum pluribus fimili- 

 tudo cadat. Sed interea totum genus Percse cum Labro 

 Anthia conjunxi, quia huic opercula ferrata, quem Percae 

 pnccipuum characlerem fecerat, tribuit linn^eus. Addi aliae 

 nonnulhe poffunt Percas cum aliis neceffitudines. Percae 

 Norvegicae cum Sparo erythrino a), quod utrumque 

 nomen fuo generi fubfcribi poterit, & linea connecli. Percas 

 cottoidis b) quas fimili modo ad finiftram generis Percas 

 addi & haud magno negotio cum Cotto copulari poterit. 



Jam a Labro Anthia cujus nexum cum Perca modo 

 declaravi , ad Gafterofteum ovatum deducor , de quo 

 anne potius ad Labros pertineat dubitat linnjeus : Anthiae 



a) Eos affiiies efle fabiucius in Faim. Groenl. p. 167. docet. 



b) Similitudinem nomenjam indicat: fed exprelfis verbis inter Percas & 

 Cottos mediam efle ait linn./eus Muf. Ad. Frid. II. p. 84 



Yy 



