^^ S^ ^^ lOI 



Urget clariffimus autor, cornua non fuifTe torofa fed lcevia} hoc 

 quidem varietates invoWit; unde eft, quodmodo in difpofitionem noftram 

 intrarint NARWH/\LES Uvibus dentibus. Legi merentur verba non fatis 

 laudandi Dn, Anderfonii quondam Pr£E-Conf Hamburg. cit. 1. p. 206 feqv. 

 ubi limul ad objedlioncm reipondet , acli Hamburgum translata Narwhalis 

 Uvia cornua cxlarii fuerint toetus, quod lcihcet nunquam audierit animal 

 quoddam cum cornubus in lucem editum e(Tc. De XIPHIA aliter res fefe 

 habet, utpote cujus mandibula fuperior roflro notabilis ex ovo adcfl, conftan- 

 ter longior inferiore, ni pifcem ex ovo perdideris; ex adverfb AcusOpp/*^;;/, 

 qui (iEAivri Salviani^ ex ovo inferior notabiliter longior mandibula fuperiore. 



Non vapulabo (ut ineptus viderer) fi dixerim : Antiquos valde cre- 

 dulos fuifle, nec rite quidem obfervafTe & trutinafTe quam plurimas relatio- 

 nes longe petitas & incompletas ; iic fingula eorundem aflcrta & obfervata 

 non appellaverim expcrimenta ratione fuftulta & probata. Ecquis e. gr. fibi 

 prohibere potefl: , ne pro fabulis habeat hiftorioias, quac uberrime de Del- 

 phino nobis propinantur ; Sileo fexcenta alia. Aaum efTet de veritate, fi 

 omnes veterum relationes coeca admiratione giiflare velimus. Interim ta- 

 men magnifacio antiquos, quod vel ex fabulis eorum dodior evado prx 

 vaframentis aliquando recentiorum. 



Quicquid autem lit, perfuafum me fentio, quod veteres Narw- 

 halem & Xiphiam (k) promifcueGladiosvocitaverint, cum res iit comperta, 

 ante feculum XVII. obnubilas habuiffe notiones de LTnicornu marino, quod 

 NARWHAL hodie audit ; non enim funt rati, dari pifcem cormi fin ile fe- 

 rentem, quod per fecula celebri Unicornu terreftri privative competere. 

 crediderunt, quodque nonnuUi recentiorum pro ara & foco extulerunt. 



(k) Quod £/(^0? mucrcnatum roflrum fignificat; unde & Galeus r"//»/» & Galeota & cani 

 Spraboni i Geriaaais: /)0p, ^apcn coinmunirer. 'De liis dici non poten, quod ve» 

 cernie vel Serram v<i\ gladiam pro rojiris habeant, licet verum fit, quod ex nonnullo- 

 rum canum corio Sagrinum iiat ; itaque tituli non quadrant ad fpoljum alterum a Do- 

 aiffimo Dn. Baeckjo aliunde notati : gin $Ol'n Vom %if(^ f)a]) , t(^(n ^ailt btV Cha- 



grin, vel: gin vunUt fpi^fger 6cJ)nfll)ef ucntenigtfcjj^oi;, fccfrenjFjautberChagrin. 



Et quid dicendum de Strahonis Galeota ? vix ac ne vix quidem in 

 Xiphiam vertendus , . ne Xiphias_ pifcis edentulus confundatur cum canibus 

 marinis, prout titulus Pefce fpada eonfundi folet cum Xiphia a roftri^ & 

 cum Vulpecula ex galeorum genere, a cauddzforma (1); unde eft, quod de 

 Gladio noftro non intelligenda, quae legimus : „Xiphiam in Oceano indico 

 „in tantam augeri magnitudinem, ut validifTunis roflris Lufitanorum naviuni 

 „latera ad fcfquipalmum ahquando perforarint; „ vel apud Plinium Frcbio 

 nigro referente: „A cujus mucrone naves perfoflas mergi in Oceano;,, 

 vel ex JEliano: „Maxima etiam Cete propellit & ulcifcitur; „ cum potius 

 Xiphias, fecundum Aldrovandum p. 333. fiimmopere exborrefcat jugiatque 



bal(S- 



