Vill LkcronRiBUs S. EprTOR, 
laminae fimillimae fquamis oblongis fupra bafin 
vel radicem radiorum appofitae, quae videntur 
impedire, ne dum pifcis magna fe cum vi vel 
ad aquarum [fuperficiem vel fupra aquas fe fu- 
ftulit, violentius agitatae furfum converíae ce- 
dant et corporis latitudinem minuant. Lami- 
nam hanc ab ufu fulcrum appellare licebit; ap- 
pendicem cum Pallaflio vocavit Blochius. In 
falmorum genere apophyfes fquamofas ad exor- 
tum pinnarum ventralium dixit Gouan. In Spa- 
ro aliquo fitum ufumque recte obferuavit Du 
Hamel P.TI. Sect. 4. radium fingularem (rayon 
detaché) dicens.  Solenne eít hoc fulcrum ge- 
ner cyprinorum clupearum et falmonum. A 
parte etiam inferiore et interiore adest fulcrum 
fed. offeum, in Cyprino brama aliisque congene- 
ribus. In quibusdam ventrales pinnae [fibi in- 
vicem junctae latere inferiore funt: in aliis prae- 
terea veniri Junctae adhaerent partim immo- 
biles. — Pectorales etiam pinnas fulcit in clupea 
myltace et in pleuronectis, ubi ventrales, multo 
minores minimumque adeft fulcrum. | In. Poly- 
nemo plebejo fulcrum ventrabum longum an- 
notare cum Brufloneto Blochius omifit. In clu- 
pea dentice fupra et infra pinnas pectorales ful- 
crum annotavit Forskael. In Siluris et Platy[ta- 
cis quibusdam fcapularwm proceflus fuperiores 
