292 Onn.IL Tnon. G.63. SCARUS. 
tedi os ad fauces utrinque pofitum denticulis 
fertatuin, 1n fecundo f. 2. ofla dentibus obtu- 
fis et ferratis, praedita, eadem 1n terüo f. 5. 
quárto f. 4. feptimo f. 7. annotavit, Natura 
fparis. dentes palau et faucium molares hae- 
mifphaericos dedit, quibus commolantur cibi. 
Contra labris plurimis oíhum labialium vice 
labia cxafía plicaulta dedit, dentesque molares 
globofos ex faucibus transtuht in offa tria pe- 
cularia, jüorunt unum latius. poft branchias 
infertum eft, duo reliqua palato poftremo in- 
fident, eyprinocumque mexillas dentatas poft 
branchias infertas referunt. Quodfi labiorum 
cralforum mulla habeatur ratio; plures etiam 
Labrorunt congeneres ad eue referri de- 
bent, dent:bus globularibus maxillaribus prae- 
diti veru Labrus melampterus Blochii tab. «85; 
Scari genus iterà offa tria pof branchias et in 
alato 4ita, dentibusque planis partim, acutis 
obfita, cibis commolendis apta gerere difcimus 
ex notitia klispani Parra. Scarum genere pri: 
mus Forskolius a labris [parisque feparavit, no« 
tasque mazillas offeas eminentes, dentiumque vicé 
margine deniato-crenatas edidit. Verum in AI- 
phefte Blochiane vidi vacilare maxillarum 
ejusinodi notam. Quare aut maxillas fupra 
crenatas imíraque dentibus enatis a[peras, aut 
potius e dentibus craífis conicis, veluti in unam 
maílam compacti, paflitique infra marginem 
extra, et in ipfo margine carinato etinentis 
bus, maxillas latas Scaroruni compofitas dicere 
oportebit: qualem dentium fcari creienfis na- 
turam in exemplis majoribus agnofcere licet, 
et in pictura capitis majoris bene tab. X. rr. 
bene repraefentavit Willughbeius. Sed vereor 
ut haec nota maxillarum ad genus naturale vel 
