432 Gesammtsitzung 



iis qui hactenus apud te fuerunt non amplius uteris, poteris 

 non incommode per Smetium nostrum remittere. Si vero ad- 

 huc tibi usui sunt, utere et illis quamdiu videbitar. Causam 

 autem institutae per Piggium [Smetium?] ad te profectionis 

 puto te facile coniicere quaenam sit, spes scilicet recuperandi 

 in schedis tuis iacturam illam mearum inscriptionum fatali illo 

 incendio, ut nuper potuisti intelligere, deperditarum , et cum 

 non dubitem te ut pollicitus es te [te del.~\ amice et candide 

 omnia tua communicaturum , minus puto necessarium prolixius 

 in praesentiarum hac de re tecum agere. Et ut maxime putarim 

 ita expedire, facile id a te uti spero impetrarint postremae 

 meae quas super hac re nuperrime ad te scripsi, antequam 

 isthuc venirem. Quare quicquid id est totum tuae committo 

 benignitati et humanitati animoque isti in me tuo quem ex- 

 pertus sum minime vulgarem. 



Valebis igitur Piggi doctissime ac Laurinium tuum solito 

 affectu prosequere. Prugis 14 kl. Mai. 1558. 



Tuus ex animo dum suus 

 M. Laurinius. 

 Eruditissimo atque humanissimo viro Dn. Stephano Piggio 

 in aedibus Rvdmi Episcopi Atrebatensis Bruxellae. 



IV. Martinus Smetius Pighio S. P. 

 Spero aliquando futurum, mi Pigbi, in [id?] quod futurum 

 tu ipse ominabaris, ut inscriptiones illas meas quas casu plane 

 miserando amiseram, tandem recuperem. Abs te enim plurimas 

 nuper quum apud te essem recepi, easque praecipuas. Interea 

 etiam revolvi sedulo, tum Mazochii librum impressum, tum 

 duos manuscriptos , alterum videlicet Maximilian! Waelscaple 

 Antwerpiensis , alterumque cuiusdam nobilis Insulensis Laurini 

 nostri affinis: e quibus nonnulla excerpsi, sed plerumque ita 

 corrupte incompositeque nullo observato versuum ordine scripta, 

 ut in ordinariam suam formam gratiamque restitui nequiverint. 

 Ea velim (modo impetrari abs te possit) e tuis schedis cor- 

 rigere, et alia quaedam, non admodum tarnen multa, quae mihi 

 adhuc desunt, exscribere. Ad quam rem unius diei spatium 

 mihi satis futurum existimo, quo apud te quam potero minime 

 molestus esse desidero. Quod quidem te, pro solita tua in me 



